برای خلق راه شناخت از خود نگذاشتی جز عجز و ناتوانی

قالین های افغانی و زینت خانه های اروپائی

2009-08-15T13:02:00.000-07:00

زنان و فرصت های آموزشی

2009-06-18T02:21:00.000-07:00

جای شک نیست که با ارتقای سویه فکری و مسلکی زنان، زمینه های تبارز آنها در ساحات مختلف سیاسی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی فراهم می گردد، و در پرتو آن زنان می تواند نقش بزرگتر را در زندگی فردی و جمعی داشته باشند و به حیث عناصر فعال حد اقل نیم نفوس جامعه را به حرکت بیاورند.

برابری و توانمند سازی زنان پیش شرط توسعه اقصادی و رفاء اجتماعی بوده و کلید دستیابی به تغیر و غلبه بر بیماری، فقر و گرسنگی است. چنانچه که معروف است "اگر مرد را آموزش دهیم تنها یک انسان را آموزش داده ایم، اما اگر یک زن را آموزش ببیند یک خانواده را آموزش دادیم" وقتی یک خانواده را آموزش ببیند، جامعه آگاه شده برای آینده سرمایه گذاری کرده ایم.

واضح است که جامعه ما نیازمند سرمایه گذاری دانش و بازسازی واستحکام صلح است، آموزش و تعلیم عمومی وسیله و یکی از راه های رسیدن به صلح و بازسازی کشور ماست. نایل شدن به هدف ودر راستای رسیدن به صلح به سهم گیری و توانمندی مرد و زن در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ضروری و لازم است.

ولی زنان در صورتی می توانند سهم شان را در این راستا ادا نمایند که از نعمت علم و دانش و از امکانات آموزش و تعلیم برخوردار باشند.

در افغانستان زنان در طول تاریخ و اکنون هم از امکانات و فرصت های تعلیمی خوبی برخوردار نیستند. سیاست های حاکم ، باور ها ، عقاید و رسم و عنعنات کهن و سنتی و مشکلات امینتی فرصت آموزشی زنان و دختران را محدود کرده است. در جامعه ما مرد سالاری حاکم، فرهنگ سنتی و نگاه متفاوت دختر و پسر در خانواده و اجتماع همیشه باعث عقب مانی زنان گردیده است. این عقاید سنتی و عنعنات ناپسند علاوه بر اذهان مردم عامه، ذهنیت های روشن فکران جامعه را نیز تحت نفوذ قرار داده است. به عبارت دیگر روشن فکران جامعه ما هم متآثر از فرهنگ سنتی و تحت نفوذ باور ها و عقاید کهن قرار گرفته و نگاه متفاوت نسبت به مرد و زن دارند.تغیر دادن این وضعیت فکری مردم و جامعه نیاز به زمان، آگاهی عامه و برنامه ریزی درست و سازگار با ارزش های جامعه داریم

دموکراسی یعنی انتخابات، نظم و ثبات، بازسازی و آبادی، توسعه و صلح ...........

2009-06-18T02:17:00.000-07:00

بعد از برهم خوردن حکومت طالبان یک بار دیگر در مرحلۀ اساسی دموکراسی یعنی انتخابات قرار داریم، و باز هم شاهد تلاش ها و ضد و بند های کاندیدان بیشتر از دورۀ قبلی هستیم. نامزدان ریس جمهوری آینده برای تشویق مردم و بدست آوردن رای مردم از هیچ تلاش و سعی دریغ نمی کنند. بجاست اگر بگویم برای خریدن رای مردم بودجه های گزاف به مصرف می رسد. ملت مظلوم که اکثرآ بی سواد و از اصول انتخابات آگاه نیستند، از یک طرف در فقر و تنگدستی بسر می برند و از طرف دیگر تحت نفوذ قدرتمندان قرار دارند، به زودی و آسانی حاضر به فروش رای شان شده و ابزار قدرت قرار می گیرند.

قراریکه معلوم می شود آقای کرزی، ریس جمهور فعلی در میان نامزدان علاقمندی بیشتر به چوکی فعلی اش دارد و یکی از کاندیدان برجسته و با نفوذ به شمار می آید. آقای کرزی در هفت سال گذشته (دورۀ مؤقت، انتقالی، و انتخابی) به کمک و رای مردم و کمک های بین المللی قابل ملاحظۀ سی و پنچ کشور خارجی حکومت کرد، می خواهد مقام و چوکی اش را برای پنچ سال دیگر هم حفظ کند.
با وجود نبود امنیت، جنگ و انتهاری، فقر، فساد اداری، حدر رفتن میلیون ها دالر آقای کرزی می خواهد باز هم در قدرتش بماند. قدرت نه هفت سال بلکه دوازده سال !

سیاست آقای کرزی واقعآ زیرکانه است، در سال گذشته تعدادی کثیری از رهبران و اشخاص ذینفوذ با وی مخالف بودند ولی در این اواخر این رهبران و مقامات به شمول وکلای پارلمان با وعده های قدرت و چوکی و قبول شرایط از طرف دولت آینده کرزی، پشتبانی شان را از ایشان اعلان نموده اند. با این وعده ها دیده می شود که اگر آقای کرزی بار دیگر رای مردم را از خود نماید، مشکلات موجود دوامدار و طولانی خواهد شد.

واقعآ مشکل است که به این سازش ضدوبند بگویم یا اتحاد، ملت قربانی تکرار اشتباهات گذشته خواهد شد و یا شاهد کدام تغییر مثبت خواهیم بود؟

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

2009-05-20T20:43:00.001-07:00

اواخر سمستر درسی ما بود که از توشیح قانون احوال شخصیه خبر شدم و تصادفآ موضوع آخرین کورس سمستر ما هم جندر و پیس (Gender and Peace ) و روز سوم کورس بود.

ظهور روز خواستم ایمیلم را چک کنم، یکی از همکاران متن خبری قانون را برایم ایمل کرده بود، خواندم خیلی نگران شدم. سایت بی بی سی را باز کردم در همین جریان بودم که یکی از دوستا پیام داد و دقیقآ نوشته بود " Congratulation your new law" بخاطر زن هستم و قانون جدید مربوط من می شود و حقوق مرا نقض می کند، تبریکی بگیرم به اصطلاح عامیانه ما پیغور بود.
متآثر شدم و برایم خیلی سخت تمام شد، احساساتی شدم بودم، متباقی درس روز را نفهمیدم.
برای ما یاد داده میشد که چگونه مسوولیت مان را در آوردن صلح ادا نمایم ولی برای من یاد گرفتن دفاع از حقوق مهمتر شد بود. سوالی در ذهن خطور کرد که چطور این قانون در پارلمان تصویب شد، به هر حال محتوای قانون را در نظریات شخصی و سایت های خبری می خواندم تا که به کابل آمدم و روزی رسیدم که گروه از خواهران دست به اعتراض زده بودند و گروه دیگر هم در مقابل استاده گی کردند. عجیب اوضاع بود، زیادتر متآثر شدم و نگرانی ام دو چند شد، چون به نظرم مظاهره راحل نبود.

به هر صورت در کوشش جواب سوالم از وکلای پارلمان بودم و تصادفآ با آقای بهزاد نمایده مردم هرات همصحبت شدم. آقای بهزاد که موافق محتوای این قانون نیست ولی مخالفتش را نیز اظهار نکرد. وی به عنوان یک شخص اصلاح گرا کشور تآکیدآ بیان داشت ، که این قانون تغیر پذیر است و به مرور زمان اصلاح خواهد شد، در شرایط فعلی مسله هویت و رسمی ساختن مذهب شیعه در افغانستان مطرح و قابل بحث است. حالا جای خوشی است که مذهب شیعه برای اولین بار در طول تاریخ افغانستان توسط همین قانون رسمی شده است و مسایل خانواده گی مردم از قضاوت، حل و فصل غیر رسمی به محکمه و در چوکات قانون کشانده شد. وی اضافه نمود که ما نمی توانیم همه اصلاحات را به یکبارگی در جامعه عملی نمایم، محتوای این قانون به مرور زمان اصلاح می شود. آقای بهزاد با یازده تن از وکلاء و همکاران اصلاح گرا شان در بین مشاجره و کشمکمش های دو گروپ؛ گروپ که فقط روی رسمیت مذهب شیعه تآکید داشتند و گروپ دوم هم به رهبری آقای سیاف که در تلاش ملغا نمودن این قانون بودند و رسمیت مذهب شیعه را نمی خواستند و قبول نداشتند، قرار گرفته بودند، و چون تعداد شان اندک در برابر دو گروپ ذکر شده بودند حتی نتوانستند مخالفت شان از محتوای قانون اظهار کنند.

بلی خواهران!همانطوریکه در طول تاریخ و در قرن ها قربانی شدیم این بار هم هویت مذهب شیعه برتر از حقوق من و تو دانسته شده است.

دموکراسی یعنی انتخابات، نظم و ثبات، بازسازی و آبادی، توسعه و صلح ...........

2009-05-16T20:35:00.000-07:00

بعد از برهم خوردن حکومت طالبان یک بار دیگر در مرحلۀ اساسی دمکراسی یعنی انتخابات قرار داریم، و باز هم شاهد تلاش ها و ضد و بند های کاندیدان بیشتر از دورۀ قبلی هستیم. نامزدان ریس جمهور آینده برای تشویق مردم و بدست آوردن رای مردم از هیچ تلاش و سعی دریغ نمی کنند. بجاست اگر بگویم برای خریدن رای مردم بودجه های گزاف به مصرف می رسد. ملت مظلوم که اکثرآ بی سواد و از اصول انتخابات آگاه نیستند، از یک طرف در فقر و تنگدستی بسر می برند و از طرف دیگر تحت نفوذ قدرتمندان قرار دارند، به زودی و آسانی حاضر به فروش رای شان شده و ابزار قدرت قرار می گیرند.

با وجود نبود امنیت، جنگ و انتهاری، فقر، فساد اداری، حدر رفتن میلیون ها دالر آقای کرزی می خواهد باز هم در قدرتش بماند. قدرت نه هفت سال بلکه دوازده سال !

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

2009-05-02T20:54:00.000-07:00

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

اواخر سمستر درسی ما بود که از توشیح قانون احوال شخصیه خبر شدم و تصادفآ موضوع آخرین کورس سمستر ما هم جندر و پیس (Gender and Peace ) و روز سوم کورس بود.
ظهر روز خواستم ایمیل ام را چک کنم، یکی از همکاران متن خبری قانون را برایم ایمیل کرده بود، خواندم خیلی نگران شدم. سایت بی بی سی را باز کردم در همین جریان بودم که یکی از دوستا پیام داد و دقیقآ نوشته بود" Congratulation your new law" بخاطر زن هستم و قانون جدید مربوط من می شود و حقوق مرا نقض می کند، تبریکی بگیرم به اصطلاح عامیانه ما پیغور بود.
متآثر شدم و برایم خیلی سخت تمام شد، احساساتی شدم بودم، متباقی درس روز را نفهمیدم.
برای ما یاد داده میشد که چگونه مسوولیت مان را در آوردن صلح ادا نمایم ولی برای من یاد گرفتن دفاع از حقوق مهمتر شده بود. سوالی در ذهنم خطور کرد که چطور این قانون در پارلمان تصویب شد، به هر حال محتوای قانون را در نظریات شخصی و سایت های خبری می خواندم تا که به کابل آمدم و روزی رسیدم که گروه از خواهران دست به اعتراض زده بودند و گروه دیگر هم در مقابل استاده گی کردند. عجیب اوضاع بود، زیادتر متآثر شدم و نگرانی ام دو چند شد، چون به نظرم مظاهره راحل نبود.

وی اضافه نمود که ما نمی توانیم همه اصلاحات را به یکبارگی در جامعه عملی نمایم، محتوای این قانون به مرور زمان اصلاح می شود. آقای بهزاد با یازده تن از وکلای و همکاران اصلاح گرا شان در بین مشاجره های دو گروپ؛ گروپ که فقط روی رسمیت مذهب شیعه تآکید داشتن و گروپ دوم هم به رهبری آقای سیاف که در تلاش ملغا نمودن این قانون بودند و رسمیت مذهب شیعه را نمی خواستند و قبول نداشتن، قرار گرفته بودند، و چون تعداد شان اندک در برابر دو گروپ ذکر شده بودند حتی نتوانستند مخالفت شان از محتوای قانون اظهار کنند.

بلی خواهران!
همانطوریکه در طول تاریخ و در قرن ها قربانی شدیم این بار هم هویت مذهب شیعه برتر از حقوق من و تو دانسته شده است.

بزرگداشت شهادت شهید استاد عبدالعلی مزاری در کشور اتریش

2009-03-18T07:05:00.000-07:00

ازچهار دهمین سالگرد شهادت استاد عبدالعلی مزاری در کشور اتریش بزرگداشت به عمل آمد.این بزرگداشت بتاریخ بیستم حوت سال روان در جمع کثیر هموطنان در شهر وین اتریش توسط گروپ فعال از مهاجرین هزاره و پیروان راه مزاری مقیم اتریش برنامه ریزی و تنظیم شده بود تدویر یافت. مراسم با حضور مهمانان خاص و سخنرانان مجلس، آقایان داکتر حمزه واعظی، الحاج صادقی زاده نماینده آیت الله العظمی محقق کابلی که از کشور ناروی دعوت شده بودند و نیز آقای اکبری معاون اول سفارت افغانستان در اتریش و تعدادی کثیر از براداران و خواهران روشنفکر برگزار گردید. برادارن و خواهران که از شهرهای دور و نزدیک کشور اتریش و دیگر کشور های اروپایی گرد هم آمده بودند با یک درد و احساس مشترک از رهبر جاوید یاد و سوگواری نمودند.

ابتدامراسم با نیایش و تلاوت قرآن مجید آغاز یافته ومتعاقباً این بزرگداشت با گفته هایی رهبر شهید پرتو آزادی که " ما خواهان عدالت سیاسی و اجتماعی هستیم ما حقوق خود را می خواهیم و انحصار را نفی می کنیم ولو از طرف هر کس باشد" مزین گردید.
ای خورشید بسیار زود غروب کردی!
آغازسخنان انجنیر شیما حیدری بود که زندگی نامه استاد مزاری را قراعت کرد و همچنان الحاج نصیر کوهی نماینده انجمن فرهنگی مهاجرین آلمان سخنانش را با شعار محوری رهبر بزرگ"عدالت" شروع نمود، و موقف و مشارکت سیاسی امروزی مردم هزاره را در چوکات دولت افغانستان به بررسی گرفت و از نتایج نهضت استاد مزاری تلقی نمود. همینطور داکتر شفیقه خدایار با ایراد مقاله ی در وصف رهبر بزرگ، از شهامت وی یاد کرد.
روشفکر و دانشمند بزرگ داکتر حمزه واعظی، تفکر سیاسی استاد مزاری را از نگاه حوزه جامعه شناسی سیاسی بررسی نمود و ضمن معرفی استاد به عنوان اندیشمند بزرگ عرصه سیاست، روی طرح و افکار سیاسی موصوف که برای حل تنش های سیاسی افغانستان مطرح کرده بود صحبت کرد. داکتر واعظی توضیح داد که طرح سیاسی استاد مزاری، طرح چهار جانبه بوده که شامل تحقق حقوق شهروندی، نخبه گرایی و شایسته سالاری، فرهنگ ملی، منافع مشترک وهمگانی می باشد، و عملی کردن این طرح راه حل خوبی برای تشنج افغانستان است. استاد مزاری چهار قوم پشتون، تاجک، هزاره و ازبک را از اقوام مطرح افغانستان در نظر داشت و نیزحقوق عادلانه را برای تمام اقوام افغانستان بدون تبعیض نژادی در مسایل سیاسی و اجتماعی قایل و خواستار توزیع عادلانه مدیریت وتعدیل واحدهای اداری در تمام ولایات افغانستان بود. استاد با توجه به ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان دولت فدرالیزم را پشنهاد کرده بود و داکتر واعظی با تایید نظام فدرالیزم، این نوع نظام را نظام موفق در جامعه که متشکل از اقوام مختلف است، می داند. رسوم و عنعنات فرهنگی همه اقوام ساکن در افغانستان به عنوان ارزش های ملی و نماد فرهنگی افغانستان مورد احترام همه افغان ها قرار بگیرد و نباید رسوم یک قوم خاص به عنوان منافع کلان در سطح ملی تحمیل شود. استاد برابری و برادری را در تعامل اجتماعی در نظر داشت، وتاکید می نمود که زبان هر قوم مطرح افغان زبان رسمی باشد ، و استدلال استاد مزاری هم استفاده لحجه هزاره گی بدون شرم و هم لحجه های زبان های دیگر افغانستان در نظر و مورد احترام باشد.داکتر واعظی با توضیح افکار سیاسی مرد آزادمنش و عدالت خواه، توانست واضح بسازد که عدالت خواهی استاد مزاری محدود به قوم خاص هزاره نبوده بلکه استاد شهید خواستار عدالت، برابری، آزادی تمام اقوام افغانستان بود.

سپس استاد غلام رضا امینی یکتن ازسخنرانان در این میثاق سخنانش را از شناخت رهبر بزرگ آغاز کرد و ضمن یادآوری از کارکرد های نهضت و حرکت رهبر شهید یک مقایسه بین رهبران فعلی افغان و استاد مزاری ارایه داشت. خانم ذکیه ناصری ضمن مطالعه وضعیت فعلی زنان افغان، زن را از دیدگاه استاد مزاری بررسی کرد، و بعداً سرودی در وصف استاد توسط کودکان اجرا شد.

به تو ای مرد سنگر سلام
پدرای شهید به خون ترسلام

پروفیسور بسم الله میمنه گی رئیس فدراسیون ترک های افغان در اتریش، ضمن ایرادتسلیت به هزاره ها و تمام افغان های غیور از مظلومیت و عدالت خواهی استاد سخن گفت و از خاطره های شخصی اش که هر باری با استاد همصحبت شده از وی از عدالت شنیده، یاد نمود.صالحه رضوانی هم مقاله اش را به خوانش گرفت و از حق خواهی استاد صحبت کرد، حق خواهی که نه برای خودش بود، نه برای اقاربش بلکه برای همه می خواست.
الحاج صادقی زاده، ضمن ابراز تسلیت و سپاس گذاری از برگذار کننده گان و مشارکت کننده گان مراسم سخنانش را تحت عنوان همبستگی ملی از نظر دین و نقش رهبر آغاز نمود. همبستگی را از نگاه جامعه شناسی و از منظر دین و قرآن و پشوایان دین توضیح داد. وی اظهار داشت؛ "عدالت اجتماعی، برابری قومی، حقوق شهروندی، باید یکسان باشد" و گفته های رهبر شهید را مطابق دین، قرآن و علم و منطق دانسته و کارکرد های نهضت مزاری را جهانی تلقی نمود. آقای صادقی زاده سخنانش را با ابرازاینکه بیاید از مزاری که پول نمی شناخت، قدرت را نمی دید، با هم زندگی کردن و واحد بودن را بیآموزیم ،خاتمه داد. سپس شعر و مقاله یی در وصف مرد بزرگ توسط ذکیه طاهری و حفیظ حیدری خوانده شد و ماریه سرابی با تشکری و سپاس گذاری از حاضرین و مجریان مراسم، این بزرگداشت را خاتمه بخشید.

حال ما درکمتر از حال یعقوب نیست او پسر گم کرده بود ما پدر
بلی!
پیروان مزاری در هر جایی از دنیا مخلصانه و عاشقانه در پی شناخت مزاری هستند.

20 حوت 1387

سیاسی شدن آموزش و بانوان افغان

2009-02-17T20:16:00.000-08:00

مقاله محترم محقق "بررسی وضعیت موانع و مشکلات تعلیم و تربیه در افغانستان" را در هفته نامه سروش ملت خواندم به گفتۀ وی نظام آموزش در افغانستان همانطوری که در گذشته تحت نفوذ سیاست و حکومت حاکم قرارداشت امروز هم نوعی تکرار موضوع است. کمونیست ها در زمان قدرت شان تلاش کردند که باورها و عقاید کمونیستی را آموزش دهند، "امروز هم معلوم نیست که کودکان و نوجوانان چه مسایل و موضوعات و یا مهارت ها می آموزند."
دقیقآ، دموکراسی، حقوق بشر، وطن پرستی یا وحدت ملی؟ معلوم نیست کدام در اولویت قرار دارد.
به نظرم سیاسی شدن نظام آموزشی هم از جمله مشکلات و چالش های جدی معارف است. استمرار در سیاست زدگی آموزش ممکن جریان آموزش را در کشور تهدید کند.

واقعآ در نظام فعلی معارف یک نصاب تعلیمی مشخص برای ارتقای سطح دانش شاگردان در نظر گرفته نشده است، و شاگردان از معلومات اجتماعی و فرهنگی بی بهره اند.
این جریان آموزشی زیادتر بانوان را آسیب پدیز می سازد، امروز حقوق بشر، حقوق زن و تحصیل زنان و دختران افغان در سیاست داخلی و خارجی مطرح است، ولی حقوق بشر و تساوی حقوق مرد و زن زیادتر به شکل ابزاری نمایان است تا واقعی. همانطوری که نظام معارف در دورۀ کمونیستها آموزش نسوان را تحت نفوذ قرار داده بودند، امروز هم تعدد و تکثیر احزاب و تلاش برای جلب زنان و دختران نسبت به پسران زیادتر است. دختران مکاتب و دخترانی که از سواد کم برخوردار استند و کمترین معلومات هم از سیاست هم ندارند به فعالیت های حزبی دعوت می شوند. و اکثر احزاب که فعلآ در افغانستان فعالیت دارند زیادتربه دلیل مطرح نمودن حزب شان از مشارکت سیاسی زنان و دختران پشتبانی می کنند، در حالیکه زنان در تصمیمات سیاسی دخیل نیستند ، به نظرم نوعی استفاده ابزاری از زنان در احزاب سیاسی صورت می گیرد، و تآثیر منفی بر ذهنیت های سنتی مردم نسبت به آموزش دختران دارد.

توسعه و نقش زنان

2009-02-08T20:10:00.000-08:00

افغانستان یکی از کشور های است که نیازمند تحول صلح و توسعه است، توسعه دانش ضرورت اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی ملت ماست.
هر چند توسعه دارای ابعاد مختلف است اما وجه مشترک همه موارد توسعه در این است که، توسعه محصول انسانی است و هدف نهایی همه ابعاد توسعه بهبود و رفاء زندگی اجتماعی انسان است.

روشن است که بهبود زندگی اجتماعی افراد هر جامعه بستگی دارد با نظام آموزشی و سطح دانش مردم ، در حقیقت قدرت علمی و توانمندی انسان در تغییر شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مطرح است.
نخستین راه تاثیر آموزش در توسعه، پرورش مهارتهای خاص است که در فرایند تولید بکار می رود و سبب رفاء جامعه از طریق افزایش تولیدات، بالا بردن سطح اشتغال و در آمد در جامعه گریده و فقر را به مراتب کاهش می دهند. توسعه، ساختار فرهنگی را از شکل کهن و سنتی به صورتی جدید و عصری در آورده و در قالبی جدید نمایان می سازد. و این همه از طریق تعلیم و نهاد های آموزشی انجام می شود، و هر قدریکه نهاد های آموزشی مؤفق باشند توسعۀ جامعه با سرعت بیشتری صورت می گیرد. آگاهی و اطلاع به وسیلۀ نهاد های آموزشی در سطح جامعه منتشر می شود، به خصوص در بین قشر جوان اشاعه می یابد و ساختار های اجتماعی را تغییر شکل و ماهیت می دهد. این تغیرات بدون شک تغییر ساختار سیاسی را نیز در قبال دارد، افکار و اندیشه های سنتی عمومآ که به صورت پیروی از برتری عده ای به عده ای دیگر است، را متحول می سازد. اصول دکموراسی و تفکیک قوا و مشارکت سیاسی در بین مردم رواج و حاکمان سیاسی هم به صورت آزادانه انتخاب می شوند. برابری مساوات حقوقی و عدالت اجتماعی تحقق یافته و تبعیض جنسی و طبقاتی کاهش می یابد. بدون تردید این همه تغیرات بدون نیروی انسانی و دانش همگانی امکان پذیر نیست.

تآمین نیروی انسانی مورد نیاز و آموزش همگانی پایه و اساس توسعه و تحول محسوب می شود. در صورتی که آموزش همگانی به دور از هر گونه تبعیض انجام شود، آگاهی عمومی مردم ارتقا یافته نظم و ثبات جامعه حفظ شده و مشارکت سیاسی مردم را افزایش می دهد.

نکته حایز اهمیت که آموزش همگانی اساس آموزش های بعدی بوده و به سن و سال، طبقه، درآمد، و جنسیت توجه نمی شود و این بی توجهی خود مبارزه کردن با سنت های کهن که مانع رشد فردی و جمعی می گردد، است. جامعه ما واقعآ نیازمند این تحول و دانش همگانی است. آموزش برای تمام افراد جامعه ما اعم از مرد و زن، به ویژه آموزش نسوان یکی از پیش شرط های توسعه و رفاء زندگی اجتماعی مردم ماست. آموزش عمومی و همگانی، مبارزه با باور ها و عقاید موجود علیه زنان و دختران لازم جامعه ماست. توانمندی زنان تنها راهی است که می تواند تبعیض های جنسی را رفع و موقعیت اجتماعی زنان را در خانواده و اجتماع ارتقاء داده و نقش زنان را در فرایند توسعه برجسته نماید. با سواد شدن و توانمندی علمی زنان و دختران از یک طرف اگاهی در سطح جامعه را افزایش می دهد و از طرف دیگر باعث سهم گیری زنان دراقتصاد ودرآمد جامعه می شود. سهم گیری زنان در بعد اقتصادی سبب کاهش فقر در خانواده ها و اجتماع ما شده، اعتماد به نفس و قدرت تصمیم گیری آنان را در خانواده افزایش می دهد. توانمند سازی و هدایت استعداد ها و قابلیت های زنان ودختران که نصف جامعه را تشکیل می دهند لازمه نیل به توسعه است.

2009-02-02T22:12:00.000-08:00

با گذشت یک هفته از دهه محرم، مردم همچنان از عکس و علم سید فاضل طلب حاجت می کنند! (گزارش و تصویر

در عاشورای امسال پسر سید فاضل با یک بیرق، میلیون ها پول به جیب زد!

آیا راه حل برای جلوگیری از سوء استفادۀ پول های مردم غریب و فقیر مان نداریم ؟
دقیقآ داریم، اقدام و عمل
بلی، همه ما می دانیم و شاهد تبلیغات پسران آقای فاضل( عدم معلومات مؤثق از تبرک شدۀ علم مقدس سیدالشهدا و آوردن از کربلا)، دعوت مردم، صف بستن مردم، زیارت و جمع آوری پول های گزاف هستیم و طوری که گفته شده است تا روز اربعین خواهیم بود.
این همه و سوال اساسی و قابل تشویش مردم از جمع آوری پول ها و عاید که از دست فروشی،کراچی گردانی، مزدوری، حمل وزن های سنگین، خشت مالی و با ده ها سختی دیگر کمایی شده، چطور به مصرف خواهد رسید؟
شاید با وعده و یا هم اعمار چند دیوار درمدرسه خاتم الانبیا ، از کجا معلوم و کی می داند. به تصور بعضی ها به آینده نزدیک پسران فاضل سرمایه داران بزرگ خواهند بود.

ولی آیا ما در مرحلۀ قرار نداریم که به وضاحت حساب این پول را به مردم برسانیم و از شخصی شدن پول های مردم جلوگیری کرده پاسخ به این پرسش داشته باشیم. آیا اقدام و عمل روشنفکران ما نمی توانند مانع سوء استفاده ها شود و از تصورات گوناگون جلوگیری کنند. جوانان روشن ما مسؤلیت دارند که حساب این پول ها گرفته و با نشست و گفتگو مصالحت آمیز و با مدیریت درست و جامع وظیفه که در قبال مردم دارند ادا نمایند.

ستاره افغان

2009-01-26T20:23:00.000-08:00

جعفر جان ، امسال سال الهه نیست
الهه سرور بانوی دلیر سرزمین مان بانوی بابا وهندوکش و...
تو کی موری نظر با کی کنوم یار
الهه ستاره نشد

"دارو بعد از مرگ سهراب" ضرب المثل پر معنی و عام در بین مردم ماست.
در دو سه روز گذشته نویسندگان ما استعداد و آواز خانم الهه سرور(مریم) را بسیار خوب و با سوز و درد تحلیل کردند. خانم سرور را مورد ستایش خوبی قرار داده، جرأت اش را ستوده، آوازش را دلنشین، استعداد اش را عالی و بهترین دانسته اند، و حتی از چهره و ظاهرش تعریف دارند.
خوب! با نوشته های شان واقعیت را روشن و توانمندی خانم سرور را برجسته کرده اند.
ولی افسوس، این تعریف و تمجید چرا امروز؟
آیا این همه، عکس العمل در مقابل تعنۀ ناکامی ماست؟
چرا دیروز پیام این استعداد و توانمندی به مردم رسانده نشد؟
ما شاهد نوشته های همین نویسنده گان ما بودیم که با شور و هلهله مردم را تشویق به آواز پر احساس سخی زاده می کردند و محبوبیت وی را در بین مردم حفظ و سخی زاده را به مقام رساندند و با قلم و کلمات به مردم فهماندند که سخی زاده و آوازش از ماست.

اما این بار تشویق، شور و هلهله ها جایش را به سکوت داد و یا هم قلم برداشتن سنگینی کرد، ایقدر سنگینی کرد که زمان گیر شد.

ای کاش! این تحلیل وارزیابی به وقت انجام می شد و الهه را در مقام هشتم متوقف نمی ساخت.

الهه جان! مرد سالاری و عقاید سنتی حاکم در فرهنگ ما، حتی اندیشه های نویسندگان را تسخیر کرده. مردم بی سواد ما با باورهای کهن شان، و دانشمندان وبا سوادان ما هم متآثر از همین فرهنگ، کجا آواز شما و امثال شما را به عنوان یک دختر و زن قبول دارند. ما در مرحله قرار نداریم که قدر آواز شما نمایان و برجسته شود. ولی این تو هستی که با توانمندی و با آواز ات با این مرد سالاری مقابله کنی. با امید سرود های شاد تان.

مفهوم سیاست

2008-10-27T02:57:00.000-07:00

سیاست حساسترین حوزۀ فعالیت انسان در جامعه است و سخت تحت تآثیر فرهنگ و اندیشه مردم، منافع و نظریات گروهی و شخصی و عوامل اقتصادی هر جامعه قرار دارد و خود نیز بر آن تآثیر می گذارد.

مفهوم سیاست یک مفهوم فراگیر بوده دارای معنای متعدد و تعاریف متعدد است. سیاست در معنای لغوی اش تربیت کردن و رام کردن اسپ تند پا یا وحشی است اما در اصطلاح به نظر بعضی از علما سیاست از کلمه سیاس- سیوس گرفته شده و بمعنای مملکت داری و اصلاح مردم و اراده کردن کارهای کشور است. همچینین درفرهنگ نامه های انگلیسی زبان سیاست در تعابیری مانند برنامه، شیوه عمل، اصول، قواعدی اساسی بکارشده است.

ولی اکثر علما هم نظر اند که واژه سیاست از واژۀ یونانی "پولس" یعنی شهر گرفته شده است و دانشی است مربوط به امور یک شهر، که این تلقی(سیاست مترادف با دولت) زیادتردر بحث های سیاسی ارسطو مطرح است.
به نظر ارسطو انسان موجودی است که برای زندگی کردن در شهر آفریده شده است. اما در یونان شهر و دولت از هم جدایی ناپذیز بوده، یونانیها در جای زندگی می کردند که امروزه آنها را شهر-دولت می نامند. بر علاوه واژه پولس در زبان یونانی تنها درگیرندۀ شهر نبود بلکه در معنی "دژ" "دولت" "جامعه" هم به کار می رفت . حمید عنایت در پشگفتار ترجمۀ سیاست ارسطو توضیح داده است که مفهوم شهر با" پولس" تفاوت آشکار دارد. شهر به معنای جایگاه زیست مردمان راکه در یونانی"asty" می نامیدند." پولس" در آغاز قلعه ای بود که در در پای "asty" ساخته می شد، اما مفهوم آن در مرور زمان تغیر یافت و به معنای جامعۀ منظم سیاسی به کار رفت. برخی از محققان می گویند که واژه "police"در اسناد آتن بخصوص به معنای جامعۀ سیاسی یک کشور در اتباط با کشور دیگر و با به عبارت بهتر به معنای شخصیت بین المللی کشور آمده و در برابر آن واژه دموس/demos ریشه دموکراسی به مجموعه سازمان داخلی یک کشور اطلاق می شده است. بنابراین اگر واژه پولس را از زبان یونانی باستان جدا کنیم دانشواژه "شهر- دولت" بی معنی خواهد بود. سیاست را "علم شهر ها" نیز نامیده است اما این معنی را نباید چنین تعبیر کرد که حدود یا جهان بینی متفکران سیاسی باستان محلی یا تنگ بوده است. بررسی های سیاسی آنها از بسیاری جهات عمیقتر و گسترده تر از آن جهان بینیهای بود که پس از فروپاشی شهر- دولت یونان و روم باستان پدیدار شد.
مترادف دانستن سیاست و دولت در واقع توقف در فلسفۀ ارسطو است.
دولت حوزه اصلی و برجسته کنش سیاسی از نظر ارسطو مورد نفی و انتقاد قرار گرفته است که این انتقادات در این پرسشها واضح می شود: آیا کارمندان دولت به اعتبار که حکم حکومت را اجرا می کنند عملی شان سیاسی است؟ آیا اعتصاب به این دلیل که خارج از دولت صورت می گیرد، سیاسی تلقی نمی شود؟ آیا فعالیت های که خارج از دولت یا بدون پیوند با دولت صورت می گیرد غیر سیاسی هستند؟
تعریف های از سیاست در راستای قدرت:
سیاست " حکومت کردن بر انسانهاست" در این تعریف از سیاست کایتا نوموسکا استدلال می کند رابطۀ بین کسانی که حکومت می کنند و کسانی که بر آنها حکومت می شود مورد بحث سیاست است.

تعریف سیاست که در میان متفکران سیاسی غرب مطرح است " سیاست مبارزه برای قدرت است" سیاست را مبارزه برای قدرت و نفوذ و اعمال آن در جامعه می دانند

محققان و متفکران مانند لاسول، چارلزیام و مارکس وبر به سرشت پویایی سیاست تاکید کرده اند. به گفته این داشمندان "عمل سیاسی عملی است که بر اساس قدرت باشد" سیاست مقوله ای در باره قدرت می دانند که از برخی جهات رضایت بخش نبوده است. اول انیکه تفاوتی میان حوزه ای اجتماعی و سیاسی قدرت نگذاشته اند، و همچنان روابط قدرت و نفوذ زمانی سیاسی می شود که تا حدی سازمان یافته باشد و در جایی سیاسی است که اقدامات سازمانها دارای نوعی مشروعیت مدعی اطاعت و احترام مردم دانسته شود.
خلاصه قدرت بیشتر به عنوان ابزار سیاست مطرح است .

سیاست و علم سیاست: تعریفی که هارولد لاسکی از سیاست دارد" سیاست یعنی دانستن انیکه چه کسی می برد، چه موقع می برد، چگونه می برد و چرا می برد" اما این تعریف زیادتر جنبه شعاری داشته و تعریفی از علم سیاست است نه از مفهوم سیاست، چون از دانستن و از علم آگاهی سخن می گوید. اما سیاست در این معنی " سیاست یعنی اداره کردن امور روزانه مردم" فراتر از علم سیاست است. انسانها به نوعی در همه امور زندگی با سیاست سروکار دارد. به گفتۀ رابرت دال سیاست یکی از حقایق غیر اجتناب پذیر زندگی بشر است و در مفهوم کلی زندگی اجتماعی وجود دارد.

اکثر تعریفهایکه از سیا ست شده به نوعی ارایه از فعالیتهای مستقیم یا غیر مستقیم با قدرت، دولت، تحکیم قدرت و دولت است و سیاست را مبارزۀ برای کسب، حفظ ، افزایش یا نمایش قدرت بیان کرده اند، ولی تعریف که به طوری فرا گیرتر از سیاست شده:
سیاست رهبری صلح آمیز یا غیر صلح آمیز روابط میان افراد، گروه ها و احزاب (نیرویهای اجتماعی) و کارهای حکومتی در داخل یک کشور، روابط میان یک دولت با دولتهای دیگر در عرصۀ جهانی است.
بنابر این تعریف می توان از سیاست یک فرد، از سیاست یک گروه، از سیاست یک حزب و از سیاست یک حکومت نام برد. از لحاظ بین المللی هم سیاست خارجی دولت را مشخص کرده و همچنان از سیاست داخلی دولت نامبرده است. نیروی های اجتماعی در صورت هماهنگی منافع یا تضاد منافع با یکدیگر متحد می شوند. چگونگی رهبری و هدایت این بر خوردها یا هماهنگی ها سیاست را پدید می آورد، و توجه به مسله کاربرد قدرت نیز شده است. سیاست بر خاسته از تضاد باشد یا از هماهنگی در هر حال بر آمده از قدرت است با این تفاوت که در تضاد قدرت به صورت غیر صلح آمیز از راه زور و اجبار یا خشونت و در هماهنگی به صورت صلح امیز از راه ترغیب، پاداش یا نظیر اینها به کار برده می شود.

2008-10-15T23:19:00.000-07:00

Democratization in Afghanistan
“Democratization is a complex process based on elections by free and secret ballot, a high lever of human rights implementation, a high capacity of dialogue, an active citizenry in a vibrant civil society, and an ever higher capacity for solving conflicts without violence. Cultural factors are explored with falling into the trap of cultural relativism”. (Paul D. Scott)[1]
According to the good definition of democratization and the declaration of the Afghan Government, Afghanistan is at the beginning point of this process. The Afghan citizens have now experienced elections, and the Government has committed to following the human rights. It has been mentioned in the constitution law that, every citizen has the right to criticize the government and its system. However there are many essential obstacles and challenges for the implementation of these elements:
The Main Obstacles
Free and Fair Election,
Human Rights
Illiteracy
Security/Ongoing war
Unprepared Society

Free and Fair Election:
The Afghan people experienced and passed the presidential and parliamentary election process in 2005, almost every citizen (adult) attended the process and vote for the candidates. In addition, there were external evaluators to support the administration process. As a result Hamid Kazai[2] won the presidential election and has been selected as president of Afghanistan. People representatives have been also selected through the election process. Although, according to the aforementioned definition of democratization, these elections were not proper democratic process. The process was not based on free and secrete ballot. Many people had access to the ballot and they took advantage of it for their parties. Therefore the system was misused. Also, due to influence of parties and group leader coercion, many people did not vote for the person they really wanted to support. For example most of women are illiterate and they did not know how to vote or for whom to vote. So they voted for the one that their husband recommended, and their husband connected to the parties.
For the free and fair election, we need a modern and trustworthy process with secrete ballots. However the most important fact is the awareness of people about real elections. This awareness can be accomplished through media.

Human Rights:
The Government declared commitment to follow the human rights, especially equal rights of men and women.
“the citizens of Afghanistan – whether man or woman – have equal rights and duties before the law”(Afghan Constitution law, page.7)
However in the current situation, there is a large gap between the rights of men and women, and the reason for this disobedience is mostly lack of illiteracy and security. People in the regions area particularly women do not even know what human right is.
In order to implement the human rights, a compulsory education system for men and women, girls and boys is needed. The international community that supports the education system in Afghanistan, and the government, need to increase the education facilities countrywide for men and women and specially to encourage women’s education in the rural areas. They should facilitate some training for the illiterate people, and encourage them to let their children (girls and boys) go to school. When people become better educated, the human rights will be obeyed as well.

Security/Ongoing conflict:
Afghanistan is still suffering from an ongoing war between the government and the Taliban who has power in the southern part of Afghanistan. Moreover, suicide attacks by Taliban continuously kill civilians in the cities. However the government has announced an open door for negotiation, but Taliban’s conditions are illegitimate. Therefore conflict is increasing and more intense day by day. NATO Troops and American military forces are in Afghanistan as third parties to support the government and against the Taliban group. NATO and American military forces are fighting against the Taliban, but fighting is not the best and proper approach to solve the conflict. It is very necessary to mention that besides the fighting workforce many civilians are losing their life and their residence.
Therefore it seems that NATO and American forces are creating conflict instead of solving it.
“six people have been killed and at least 15 injured in a car bomb attack on a coalition convoy in Kabul”. (BBC news, 18 March 2008)
However, a third party is needed to create a better negotiation and mediation between the parties. In order to improve the situation the parties should need to dialogue. The responsibility of the third party is to create a mediation situation. They should use the majority of the budget for mediation instead of weapons. They should look for alternative ways for creating mediation. Through mediation they could bring Taliban and the government around a table to talk, instead of fighting and using weapons. This process would increase security for civilians and lead to a more effective democracy.

Unprepared Society:
The majority of people in Afghanistan are not ready yet for a real democratization, because they do not know the idea of “governing by people” and what democracy or human rights is. In other words people are unprepared for western-style and model of democracy. People have passed three decades with war and different rulers particularly Taliban regimes. Therefore at the present time democracy sounds abnormal to the common people. On other hand, the leaders who were involved in the internal war are still in power and have connection to illegal trade, such as narcotics. People cannot trust them. Therefore it is too soon for implementation of democracy in Afghanistan.

Overall, for the real democratization in Afghanistan, security is required to insure peoples’ life, along with a good education system, human rights, democratic elections, trustworthy civilian society, and the most important thing is time. It will take time to implement democracy in Afghanistan.

References:
Afghan constitution, (n.a.), Article 22, Retrieved 20 March 2008, from http://arabic.cnn.com/afghanistan/ConstitutionAfghanistan.pdf
BBC news,(n.a.), Afghanistan, Retrieved 20 March 2008, from
http://search.bbc.co.uk/cgi-bin/search/results.pl?scope=all&edition=i&q=afghanistan
University of Denver, Rowe, Chris, Democratization in Afghanistan, Retrieved 20 March 2008 from http://www.du.edu/gsis/hrhw/digest/reconstruction/afgdem.pdf
[1] Dr. Paul Scott has been the professor for democratization class in European Peace University (EPU), March 2008.
[2] Hamid Karzai is the current president of Afghanistan elected on 2005 by people.

شرایط نا مسأعد تحصیلی برای زنان افغان

2008-10-15T22:03:00.000-07:00

اولین کنفراس جهانی زن که در سال 1975م در مگزیکو امریکا برگزار شد، مهم بودن نقش زنان را در پشرفت صلح شناسایی و تشخیص داد. در ادامه برتر این شناسایی شورای امنیت سازمان ملل متحد می نویسد " اشتراک کامل زنان در پروسه صلح می تواند سهم مهمی را در پشرفت صلح و امنیت بین المللی داشته باشد".( UN General Assembly, 2001,P. 29)

اما زنان در صورتی می تواند در پروسه صلح سهیم شوند که از نعمت تحصیل و آزادی در جامعه برخوردار باشند.
در افغانستان چون زنان به علت رژیم های گوناگون و مشکلات اجتماعی و فرهنگی از مساوات تعلیمی و تحصیلی برخوردار نبوده اند، سهم مشخصی در عرصه صلح ندارند، و چون رژیم های دولتی همیشه در تغیر و تحول بوده بناأ نظریات مختلف در باره تعلیم و تحصیل زنان متجلی شده است ولی مشکلات اجتماعی، فرهنگی در مورد تحصیلات زنان همواره در طول تاریخ معارف رسمی افغانستان وجود داشته است، که روی این عوامل به طور مفصل خواهیم کرد:
معارف افغانستان به شکل اساسی و رسمی در زمان حکومت ظاهرشاه رشد و توسعه یافت مکاتب ابتداییه تقریبآ به نصف جمیعت که زیر سن دوازده سال قرار داشتند ساخته شد و همچنان توسعۀ مکاتب متوسطه، لیسه و پوهنتون ملی انجام شد. ولی با وجود این همه پشرفت و انکشاف در زمینۀ تعلیم و تحصیل، فیصدی زیادی جمیعت افغانستان خصوصآ زنان بی سواد باقی ماندند.
در زمان حکومت کمونست ها در جریان جنگ طولانی علیه اشتغال روس و همچنان در هنگام جنگ های داخلی توجۀ در عرصۀ تعلیم بخصوصآ در تعلیم زنان صورت نگرفت، و بلاخره رژیم طالبان با اظهار انیکه طبقۀ اناث حق تحصیل را در شرایط فعلی ندارند، دروازاه های مکاتب را به روی زنان برای مدت پنچ سال بستند. به این ترتیب زنان برای مدت طولانی از تحصیل دور ماندند و تنها خانه های شخصی به عنوان مکاتب ابتدایـۀ پنهان مرکز تعلیم برای دختران بود.
بعد از سقوط حکومت طالبان، بازسازی سیستم معارف در اولویت قرار گرفت و دولت با همکاری دفاتر ملل متحد از جمله UNICE و UNESCO کوشش های برای بازگرداندن زنان به تعلیم و تحصیل و امور کار های رسمی انجام دادند. در پهلوی رسایی و نارسایی های دولت و رژیم های مختلف در بارۀ تعلیم دختران و زنان، موجودیت عوامل و مشکلات اجتماعی تآثیرات مهمی در تحصیلات زنان افغان داشته است. گر چه ژریم طالبان زنان را از تحصیل منع کرده بودند ولی بی سوادی زنان افغان تنها نتیجه سیاست طالبان یا مربوط به رژیم خاص نیست، بلکه فشارها و چالشهای اجتماعی ما نند مشکلات اقتصادی، امنیتی، رسم ورواج ها ، عقیده و باور های فامیلی و قومی هم تآثیر بسزایی داشته است. این فشار ها و باور ها در طول تاریخ معارف رسمی وجود داشته است. قبل از حکومت ظاهرشاه، امان الله خان ومشاور ارشد شان محمود طرزی بنیان گذاران معارف افغانستان تلاش های مزید شان را در عرصۀ تعلیم وتحصیل زنان به خرج دادند. طرزی یگانه نیروی در پشت اصلاحات اجتماعی زمان به خصوص در مورد با سواد ساختن زنان بود. طرزی به این باور بود که اسلام مساوات حقوق زن مرد را رد نکرده، زنان مانند مردان از امتیازات تابیعت و حقوق شهروندی برخوردار بوده و تحصیل زنان ارزش بزرگی را در پیشرفت آیندۀ کشور خواهد داشت. متآسفانه تمام این تلاش ها چندان سازنده نبود و به علت موجودیت مشکلات اجتماعی و فرهنگی اکثریت زنان بی سواد باقی ماندند و عین مشکلات در شرایط فعلی هم تجربه و باعث دوری دختران و زنان از تحصیل شده است. آمنه دختری یازده ساله یی است که تا صنف چهار مکتب درس خوانده است ولی با ممانعت مادرش در سال جاری (1387) دیگر نتواست به ادامه دهد. مادر آمنه که خود بی سواد است به این عقیده است که دختراش به سن رسیده که مسولیت کارهای خانه را به عهدار شود. عقیده مشابه مادر آمنه در بسیاری از خانواده ها در کابل و بیشتر در ولایات کشور وجود دارد، و مثل آمنه تعداد زیادی دختران به علت باور های سنتی و رسم و رواج های بی جا نمی توانند به دروس شان ادامه دهند. و به همین ترتیب زیادتر فامیل ها به علت مشکلات اقتصادی نمی توانند دختران شان به مکتب بفرستند. فیض محمد مردیکه سه دختر دارد که هر سه شان مصروف قالین بافی هستند نمی توانند مکتب بیروند. با وجودیکه فیض محمد به تعلیم دختران اش باور کامل دارد ولی چون نمی تواند آذوقه فامیل اش را تهیه نماید، دخترانش بجایی تحصیل مجبور به کار شده اند. بر علاوه مشکلات اقتصادی در بعضی ولایات مکاتب دختران آتش زده می شود و باعث نگرانی و تشویش والدین در قبال تعلیم دخترانشان می شود. فشار های اجتماعی که مانع تعلیم دختران می گردد زیاد و بی شماراند و مسولیت دولت و کمیته های بین المللی تنها رشد سیستم معارف نیست بلکه باید تلاش برای حل عوامل اجتماعی نیز صورت بگیرد. رشد سیستم تعلیمی کوشش است برای بلند بردن سطح دانش آن عدۀ از دانش آموزان که شامل چارچوب تعلیمی هستند، ولی هنوز هستند بسیاری از دختران که شامل سیستم تعلیمی نشده اند. در ضمن والدین که خود بی سواد هستند. از نقش تعلیم در زندگی آگاهی ندارند به این باور هستند که دختران شان هم بی سواد بار آیند. برای فرستادن دختران همچو فامیلها به مکاتب والدین شان ضرورت به آگاهی دارند و باید مفاد تعلیم و تحصیل برای شان واضح شود. و از طرف دیگر مردم خواهان و تشنۀ صلح هستند و صلح ارتباط مستقیم با تعلیم دارد، و استقرار صلح بدون همکاری زنان ممکن نیست، زنان ضرورت به تعلیم و تحصیل دارند تا بتوانند در پروسه صلح سهیم شوند.

2008-10-15T22:01:00.001-07:00

Lack of Educational Opportunities for Women in Afghanistan

The first World Conference on Women, held in Mexico in 1975, there has been recognition that women have an important role to play in the promotion of peace. The Council further recognized that the full participation women in peace processes can contribute significantly to the maintenance and promotion of international peace and security. (general assembly, 2001, P.29)

- Women only can contribute in the promotion of peace that has education and freedom to add in the society. In Afghanistan women don’t have identical contribution in Peace as they have not been given equal educational opportunity as of the regimes and complementary social problems. Moreover I am insisting on the social problem as the regimes motion on women’s education has been changing but social problem has existed since the history of formal education in Afghanistan. Here I want to go to bit in details.

Education as formal system was essentially and significantly improved under the rule of King Zahir Shah from 1933 to 1973, making primary schools available to about half of the population who were under the age of 12, and expanding the secondary school system and the national university in Kabul.
In spite of these improvements and expansions, high percent of the population especially women remained illiterate. Schools became one of the first military targets for the Mujahedin and the long war against the Soviet occupation. With the fall of the Communist government in 1992, the country was divided among warring factions; many of them ideologically opposed the modern education system and more precisely educating girls. In 1996 the Taliban regime banned education for females, and only few hidden private homes became the main source of primary and secondary education for girls.

Reconstructing of the education system became a top priority. After the overthrow of Taliban regime in 2001, the interim government with the help of international community started to rebuild and reform the education system and enroll the women in education. The international community provided substantial aid and cooperation to rebuild and restore the education system. Two United Nations agencies, UNICEF and UNESCO led the reconstruction efforts, working closely with the new interim government particularly with the ministry of education.

Despite all consideration and inconsideration of subsequent government and regimes on women’s education, there are social problem and key challenges that have important impact on women and education in Afghanistan. Although in Taliban regimes women were not enrolled in education, the situation of illiterate women in Afghanistan is not only the result of Taliban’s policies or a particular regime. In fact, lack of educational opportunity does not only depend on the government but also on social challenges like economic problem, family beliefs, traditional culture and security. These challenges existed from the history of formal education.The kings Habibullah Khan, his son Amanullah khan and their chief Advisor Tarzi 1872- 1960 have contributed their efforts on woman’s education before Kings Zahir Shah.

Tarzi was the main force behind Habibullah Khan's social reforms, especially with regard to women education. These reforms included changing the medieval schools systems, allowing publication of books and journals, and lift all restrictions that ban girls and women
from the rest of society, Tarzi viewed women as people who deserved full citizenship and believed that educated women are an asset to future generations as Islam did not deny them equal rights.

Unfortunately all efforts were not so much constructive and the majority of women remained illiterate due to the existing social problems. The same problem still experienced at present time. There is no restriction from the government side and girls have free access to education, however, many girls do not have permission from their families to go to school base on social problems.

In our neighborhood in Kabul, there is a family whose daughter is 11 years old. Last year, she was in Class Four, but her mother did not let her continue her education this year. I personally asked the mother, why she did not allow her daughter to go school, she answered” I need her to do chores at home.” She believes that she is old enough to do the cooking for the whole family and it is her responsibility to take care of her sisters and brothers. The same beliefs exist in many families in Kabul and mostly in the regions.

Base In economic, there are many families that I personally know due to economic problem their daughters cannot go to school.
Faiz Mohammad who is jobless and has three daughters no son, the three daughters are working full day to make carpet for rent to feed themselves and the parent.

Moreover, during the last two years, many females’ schools were burned in Afghanistan which made many families hesitate to send their daughters to schools.

Obstacles and challenges preventing females in Afghanistan to be educated are numerous. My proposals are that the responsibility of the government and the international community is not only to improve the educational system but also to address the issue politically, economically, culturally and socially, as the International Communities and Ministry of Education of Afghanistan now are working in particularly on the educational system.

Those parents who are illiterates believe that their daughters brought up similarly and reluctant to allow them to get education, there they require being aware of advantages of education in life which basically lead to peace building, as they are enthusiastic to have peace in the country. The awareness needs to be accomplished by the government and international community who work for education system in Afghanistan.

Education is one of the base points for peace building and women have important role on it. Currently in Afghanistan a high range of women are illiterate and there is no restriction from the government side for women to gain education however social problems are preventing them to get education or to work in the society and thereby they can not take part in peace building activities which directly relate to education.

References:

UN General Assembly, Security Council, 2001, Prevention of armed conflict

Ghosh, A.H., History of women in Afghanistan, Retrieved 14 Feb 2008, www.bridgew.edu