بعد از برهم خوردن حکومت طالبان یک بار دیگر در مرحلۀ اساسی دموکراسی یعنی انتخابات قرار داریم، و باز هم شاهد تلاش ها و ضد و بند های کاندیدان بیشتر از دورۀ قبلی هستیم. نامزدان ریس جمهوری آینده برای تشویق مردم و بدست آوردن رای مردم از هیچ تلاش و سعی دریغ نمی کنند. بجاست اگر بگویم برای خریدن رای مردم بودجه های گزاف به مصرف می رسد. ملت مظلوم که اکثرآ بی سواد و از اصول انتخابات آگاه نیستند، از یک طرف در فقر و تنگدستی بسر می برند و از طرف دیگر تحت نفوذ قدرتمندان قرار دارند، به زودی و آسانی حاضر به فروش رای شان شده و ابزار قدرت قرار می گیرند.
قراریکه معلوم می شود آقای کرزی، ریس جمهور فعلی در میان نامزدان علاقمندی بیشتر به چوکی فعلی اش دارد و یکی از کاندیدان برجسته و با نفوذ به شمار می آید. آقای کرزی در هفت سال گذشته (دورۀ مؤقت، انتقالی، و انتخابی) به کمک و رای مردم و کمک های بین المللی قابل ملاحظۀ سی و پنچ کشور خارجی حکومت کرد، می خواهد مقام و چوکی اش را برای پنچ سال دیگر هم حفظ کند.
با وجود نبود امنیت، جنگ و انتهاری، فقر، فساد اداری، حدر رفتن میلیون ها دالر آقای کرزی می خواهد باز هم در قدرتش بماند. قدرت نه هفت سال بلکه دوازده سال !
سیاست آقای کرزی واقعآ زیرکانه است، در سال گذشته تعدادی کثیری از رهبران و اشخاص ذینفوذ با وی مخالف بودند ولی در این اواخر این رهبران و مقامات به شمول وکلای پارلمان با وعده های قدرت و چوکی و قبول شرایط از طرف دولت آینده کرزی، پشتبانی شان را از ایشان اعلان نموده اند. با این وعده ها دیده می شود که اگر آقای کرزی بار دیگر رای مردم را از خود نماید، مشکلات موجود دوامدار و طولانی خواهد شد.
واقعآ مشکل است که به این سازش ضدوبند بگویم یا اتحاد، ملت قربانی تکرار اشتباهات گذشته خواهد شد و یا شاهد کدام تغییر مثبت خواهیم بود؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر