مفهوم سیاست

سیاست حساسترین حوزۀ فعالیت انسان در جامعه است و سخت تحت تآثیر فرهنگ و اندیشه مردم، منافع و نظریات گروهی و شخصی و عوامل اقتصادی هر جامعه قرار دارد و خود نیز بر آن تآثیر می گذارد.

مفهوم سیاست یک مفهوم فراگیر بوده دارای معنای متعدد و تعاریف متعدد است. سیاست در معنای لغوی اش تربیت کردن و رام کردن اسپ تند پا یا وحشی است اما در اصطلاح به نظر بعضی از علما سیاست از کلمه سیاس- سیوس گرفته شده و بمعنای مملکت داری و اصلاح مردم و اراده کردن کارهای کشور است. همچینین درفرهنگ نامه های انگلیسی زبان سیاست در تعابیری مانند برنامه، شیوه عمل، اصول، قواعدی اساسی بکارشده است.

ولی اکثر علما هم نظر اند که واژه سیاست از واژۀ یونانی "پولس" یعنی شهر گرفته شده است و دانشی است مربوط به امور یک شهر، که این تلقی(سیاست مترادف با دولت) زیادتردر بحث های سیاسی ارسطو مطرح است.
به نظر ارسطو انسان موجودی است که برای زندگی کردن در شهر آفریده شده است. اما در یونان شهر و دولت از هم جدایی ناپذیز بوده، یونانیها در جای زندگی می کردند که امروزه آنها را شهر-دولت می نامند. بر علاوه واژه پولس در زبان یونانی تنها درگیرندۀ شهر نبود بلکه در معنی "دژ" "دولت" "جامعه" هم به کار می رفت . حمید عنایت در پشگفتار ترجمۀ سیاست ارسطو توضیح داده است که مفهوم شهر با" پولس" تفاوت آشکار دارد. شهر به معنای جایگاه زیست مردمان راکه در یونانی"asty" می نامیدند." پولس" در آغاز قلعه ای بود که در در پای "asty" ساخته می شد، اما مفهوم آن در مرور زمان تغیر یافت و به معنای جامعۀ منظم سیاسی به کار رفت. برخی از محققان می گویند که واژه "police"در اسناد آتن بخصوص به معنای جامعۀ سیاسی یک کشور در اتباط با کشور دیگر و با به عبارت بهتر به معنای شخصیت بین المللی کشور آمده و در برابر آن واژه دموس/demos ریشه دموکراسی به مجموعه سازمان داخلی یک کشور اطلاق می شده است. بنابراین اگر واژه پولس را از زبان یونانی باستان جدا کنیم دانشواژه "شهر- دولت" بی معنی خواهد بود. سیاست را "علم شهر ها" نیز نامیده است اما این معنی را نباید چنین تعبیر کرد که حدود یا جهان بینی متفکران سیاسی باستان محلی یا تنگ بوده است. بررسی های سیاسی آنها از بسیاری جهات عمیقتر و گسترده تر از آن جهان بینیهای بود که پس از فروپاشی شهر- دولت یونان و روم باستان پدیدار شد.
مترادف دانستن سیاست و دولت در واقع توقف در فلسفۀ ارسطو است.
دولت حوزه اصلی و برجسته کنش سیاسی از نظر ارسطو مورد نفی و انتقاد قرار گرفته است که این انتقادات در این پرسشها واضح می شود: آیا کارمندان دولت به اعتبار که حکم حکومت را اجرا می کنند عملی شان سیاسی است؟ آیا اعتصاب به این دلیل که خارج از دولت صورت می گیرد، سیاسی تلقی نمی شود؟ آیا فعالیت های که خارج از دولت یا بدون پیوند با دولت صورت می گیرد غیر سیاسی هستند؟
تعریف های از سیاست در راستای قدرت:
سیاست " حکومت کردن بر انسانهاست" در این تعریف از سیاست کایتا نوموسکا استدلال می کند رابطۀ بین کسانی که حکومت می کنند و کسانی که بر آنها حکومت می شود مورد بحث سیاست است.

تعریف سیاست که در میان متفکران سیاسی غرب مطرح است " سیاست مبارزه برای قدرت است" سیاست را مبارزه برای قدرت و نفوذ و اعمال آن در جامعه می دانند

محققان و متفکران مانند لاسول، چارلزیام و مارکس وبر به سرشت پویایی سیاست تاکید کرده اند. به گفته این داشمندان "عمل سیاسی عملی است که بر اساس قدرت باشد" سیاست مقوله ای در باره قدرت می دانند که از برخی جهات رضایت بخش نبوده است. اول انیکه تفاوتی میان حوزه ای اجتماعی و سیاسی قدرت نگذاشته اند، و همچنان روابط قدرت و نفوذ زمانی سیاسی می شود که تا حدی سازمان یافته باشد و در جایی سیاسی است که اقدامات سازمانها دارای نوعی مشروعیت مدعی اطاعت و احترام مردم دانسته شود.
خلاصه قدرت بیشتر به عنوان ابزار سیاست مطرح است .

سیاست و علم سیاست: تعریفی که هارولد لاسکی از سیاست دارد" سیاست یعنی دانستن انیکه چه کسی می برد، چه موقع می برد، چگونه می برد و چرا می برد" اما این تعریف زیادتر جنبه شعاری داشته و تعریفی از علم سیاست است نه از مفهوم سیاست، چون از دانستن و از علم آگاهی سخن می گوید. اما سیاست در این معنی " سیاست یعنی اداره کردن امور روزانه مردم" فراتر از علم سیاست است. انسانها به نوعی در همه امور زندگی با سیاست سروکار دارد. به گفتۀ رابرت دال سیاست یکی از حقایق غیر اجتناب پذیر زندگی بشر است و در مفهوم کلی زندگی اجتماعی وجود دارد.

اکثر تعریفهایکه از سیا ست شده به نوعی ارایه از فعالیتهای مستقیم یا غیر مستقیم با قدرت، دولت، تحکیم قدرت و دولت است و سیاست را مبارزۀ برای کسب، حفظ ، افزایش یا نمایش قدرت بیان کرده اند، ولی تعریف که به طوری فرا گیرتر از سیاست شده:
سیاست رهبری صلح آمیز یا غیر صلح آمیز روابط میان افراد، گروه ها و احزاب (نیرویهای اجتماعی) و کارهای حکومتی در داخل یک کشور، روابط میان یک دولت با دولتهای دیگر در عرصۀ جهانی است.
بنابر این تعریف می توان از سیاست یک فرد، از سیاست یک گروه، از سیاست یک حزب و از سیاست یک حکومت نام برد. از لحاظ بین المللی هم سیاست خارجی دولت را مشخص کرده و همچنان از سیاست داخلی دولت نامبرده است. نیروی های اجتماعی در صورت هماهنگی منافع یا تضاد منافع با یکدیگر متحد می شوند. چگونگی رهبری و هدایت این بر خوردها یا هماهنگی ها سیاست را پدید می آورد، و توجه به مسله کاربرد قدرت نیز شده است. سیاست بر خاسته از تضاد باشد یا از هماهنگی در هر حال بر آمده از قدرت است با این تفاوت که در تضاد قدرت به صورت غیر صلح آمیز از راه زور و اجبار یا خشونت و در هماهنگی به صورت صلح امیز از راه ترغیب، پاداش یا نظیر اینها به کار برده می شود.

Democratization in Afghanistan
“Democratization is a complex process based on elections by free and secret ballot, a high lever of human rights implementation, a high capacity of dialogue, an active citizenry in a vibrant civil society, and an ever higher capacity for solving conflicts without violence. Cultural factors are explored with falling into the trap of cultural relativism”. (Paul D. Scott)[1]
According to the good definition of democratization and the declaration of the Afghan Government, Afghanistan is at the beginning point of this process. The Afghan citizens have now experienced elections, and the Government has committed to following the human rights. It has been mentioned in the constitution law that, every citizen has the right to criticize the government and its system. However there are many essential obstacles and challenges for the implementation of these elements:
The Main Obstacles
Free and Fair Election,
Human Rights
Illiteracy
Security/Ongoing war
Unprepared Society

Free and Fair Election:
The Afghan people experienced and passed the presidential and parliamentary election process in 2005, almost every citizen (adult) attended the process and vote for the candidates. In addition, there were external evaluators to support the administration process. As a result Hamid Kazai[2] won the presidential election and has been selected as president of Afghanistan. People representatives have been also selected through the election process. Although, according to the aforementioned definition of democratization, these elections were not proper democratic process. The process was not based on free and secrete ballot. Many people had access to the ballot and they took advantage of it for their parties. Therefore the system was misused. Also, due to influence of parties and group leader coercion, many people did not vote for the person they really wanted to support. For example most of women are illiterate and they did not know how to vote or for whom to vote. So they voted for the one that their husband recommended, and their husband connected to the parties.
For the free and fair election, we need a modern and trustworthy process with secrete ballots. However the most important fact is the awareness of people about real elections. This awareness can be accomplished through media.

Human Rights:
The Government declared commitment to follow the human rights, especially equal rights of men and women.
“the citizens of Afghanistan – whether man or woman – have equal rights and duties before the law”(Afghan Constitution law, page.7)
However in the current situation, there is a large gap between the rights of men and women, and the reason for this disobedience is mostly lack of illiteracy and security. People in the regions area particularly women do not even know what human right is.
In order to implement the human rights, a compulsory education system for men and women, girls and boys is needed. The international community that supports the education system in Afghanistan, and the government, need to increase the education facilities countrywide for men and women and specially to encourage women’s education in the rural areas. They should facilitate some training for the illiterate people, and encourage them to let their children (girls and boys) go to school. When people become better educated, the human rights will be obeyed as well.

Security/Ongoing conflict:
Afghanistan is still suffering from an ongoing war between the government and the Taliban who has power in the southern part of Afghanistan. Moreover, suicide attacks by Taliban continuously kill civilians in the cities. However the government has announced an open door for negotiation, but Taliban’s conditions are illegitimate. Therefore conflict is increasing and more intense day by day. NATO Troops and American military forces are in Afghanistan as third parties to support the government and against the Taliban group. NATO and American military forces are fighting against the Taliban, but fighting is not the best and proper approach to solve the conflict. It is very necessary to mention that besides the fighting workforce many civilians are losing their life and their residence.
Therefore it seems that NATO and American forces are creating conflict instead of solving it.
“six people have been killed and at least 15 injured in a car bomb attack on a coalition convoy in Kabul”. (BBC news, 18 March 2008)
However, a third party is needed to create a better negotiation and mediation between the parties. In order to improve the situation the parties should need to dialogue. The responsibility of the third party is to create a mediation situation. They should use the majority of the budget for mediation instead of weapons. They should look for alternative ways for creating mediation. Through mediation they could bring Taliban and the government around a table to talk, instead of fighting and using weapons. This process would increase security for civilians and lead to a more effective democracy.

Unprepared Society:
The majority of people in Afghanistan are not ready yet for a real democratization, because they do not know the idea of “governing by people” and what democracy or human rights is. In other words people are unprepared for western-style and model of democracy. People have passed three decades with war and different rulers particularly Taliban regimes. Therefore at the present time democracy sounds abnormal to the common people. On other hand, the leaders who were involved in the internal war are still in power and have connection to illegal trade, such as narcotics. People cannot trust them. Therefore it is too soon for implementation of democracy in Afghanistan.

Overall, for the real democratization in Afghanistan, security is required to insure peoples’ life, along with a good education system, human rights, democratic elections, trustworthy civilian society, and the most important thing is time. It will take time to implement democracy in Afghanistan.


References:
Afghan constitution, (n.a.), Article 22, Retrieved 20 March 2008, from http://arabic.cnn.com/afghanistan/ConstitutionAfghanistan.pdf
BBC news,(n.a.), Afghanistan, Retrieved 20 March 2008, from
http://search.bbc.co.uk/cgi-bin/search/results.pl?scope=all&edition=i&q=afghanistan
University of Denver, Rowe, Chris, Democratization in Afghanistan, Retrieved 20 March 2008 from http://www.du.edu/gsis/hrhw/digest/reconstruction/afgdem.pdf
[1] Dr. Paul Scott has been the professor for democratization class in European Peace University (EPU), March 2008.
[2] Hamid Karzai is the current president of Afghanistan elected on 2005 by people.

شرایط نا مسأعد تحصیلی برای زنان افغان

اولین کنفراس جهانی زن که در سال 1975م در مگزیکو امریکا برگزار شد، مهم بودن نقش زنان را در پشرفت صلح شناسایی و تشخیص داد. در ادامه برتر این شناسایی شورای امنیت سازمان ملل متحد می نویسد " اشتراک کامل زنان در پروسه صلح می تواند سهم مهمی را در پشرفت صلح و امنیت بین المللی داشته باشد".( UN General Assembly, 2001,P. 29)

اما زنان در صورتی می تواند در پروسه صلح سهیم شوند که از نعمت تحصیل و آزادی در جامعه برخوردار باشند.
در افغانستان چون زنان به علت رژیم های گوناگون و مشکلات اجتماعی و فرهنگی از مساوات تعلیمی و تحصیلی برخوردار نبوده اند، سهم مشخصی در عرصه صلح ندارند، و چون رژیم های دولتی همیشه در تغیر و تحول بوده بناأ نظریات مختلف در باره تعلیم و تحصیل زنان متجلی شده است ولی مشکلات اجتماعی، فرهنگی در مورد تحصیلات زنان همواره در طول تاریخ معارف رسمی افغانستان وجود داشته است، که روی این عوامل به طور مفصل خواهیم کرد:
معارف افغانستان به شکل اساسی و رسمی در زمان حکومت ظاهرشاه رشد و توسعه یافت مکاتب ابتداییه تقریبآ به نصف جمیعت که زیر سن دوازده سال قرار داشتند ساخته شد و همچنان توسعۀ مکاتب متوسطه، لیسه و پوهنتون ملی انجام شد. ولی با وجود این همه پشرفت و انکشاف در زمینۀ تعلیم و تحصیل، فیصدی زیادی جمیعت افغانستان خصوصآ زنان بی سواد باقی ماندند.
در زمان حکومت کمونست ها در جریان جنگ طولانی علیه اشتغال روس و همچنان در هنگام جنگ های داخلی توجۀ در عرصۀ تعلیم بخصوصآ در تعلیم زنان صورت نگرفت، و بلاخره رژیم طالبان با اظهار انیکه طبقۀ اناث حق تحصیل را در شرایط فعلی ندارند، دروازاه های مکاتب را به روی زنان برای مدت پنچ سال بستند. به این ترتیب زنان برای مدت طولانی از تحصیل دور ماندند و تنها خانه های شخصی به عنوان مکاتب ابتدایـۀ پنهان مرکز تعلیم برای دختران بود.
بعد از سقوط حکومت طالبان، بازسازی سیستم معارف در اولویت قرار گرفت و دولت با همکاری دفاتر ملل متحد از جمله UNICE و UNESCO کوشش های برای بازگرداندن زنان به تعلیم و تحصیل و امور کار های رسمی انجام دادند. در پهلوی رسایی و نارسایی های دولت و رژیم های مختلف در بارۀ تعلیم دختران و زنان، موجودیت عوامل و مشکلات اجتماعی تآثیرات مهمی در تحصیلات زنان افغان داشته است. گر چه ژریم طالبان زنان را از تحصیل منع کرده بودند ولی بی سوادی زنان افغان تنها نتیجه سیاست طالبان یا مربوط به رژیم خاص نیست، بلکه فشارها و چالشهای اجتماعی ما نند مشکلات اقتصادی، امنیتی، رسم ورواج ها ، عقیده و باور های فامیلی و قومی هم تآثیر بسزایی داشته است. این فشار ها و باور ها در طول تاریخ معارف رسمی وجود داشته است. قبل از حکومت ظاهرشاه، امان الله خان ومشاور ارشد شان محمود طرزی بنیان گذاران معارف افغانستان تلاش های مزید شان را در عرصۀ تعلیم وتحصیل زنان به خرج دادند. طرزی یگانه نیروی در پشت اصلاحات اجتماعی زمان به خصوص در مورد با سواد ساختن زنان بود. طرزی به این باور بود که اسلام مساوات حقوق زن مرد را رد نکرده، زنان مانند مردان از امتیازات تابیعت و حقوق شهروندی برخوردار بوده و تحصیل زنان ارزش بزرگی را در پیشرفت آیندۀ کشور خواهد داشت. متآسفانه تمام این تلاش ها چندان سازنده نبود و به علت موجودیت مشکلات اجتماعی و فرهنگی اکثریت زنان بی سواد باقی ماندند و عین مشکلات در شرایط فعلی هم تجربه و باعث دوری دختران و زنان از تحصیل شده است. آمنه دختری یازده ساله یی است که تا صنف چهار مکتب درس خوانده است ولی با ممانعت مادرش در سال جاری (1387) دیگر نتواست به ادامه دهد. مادر آمنه که خود بی سواد است به این عقیده است که دختراش به سن رسیده که مسولیت کارهای خانه را به عهدار شود. عقیده مشابه مادر آمنه در بسیاری از خانواده ها در کابل و بیشتر در ولایات کشور وجود دارد، و مثل آمنه تعداد زیادی دختران به علت باور های سنتی و رسم و رواج های بی جا نمی توانند به دروس شان ادامه دهند. و به همین ترتیب زیادتر فامیل ها به علت مشکلات اقتصادی نمی توانند دختران شان به مکتب بفرستند. فیض محمد مردیکه سه دختر دارد که هر سه شان مصروف قالین بافی هستند نمی توانند مکتب بیروند. با وجودیکه فیض محمد به تعلیم دختران اش باور کامل دارد ولی چون نمی تواند آذوقه فامیل اش را تهیه نماید، دخترانش بجایی تحصیل مجبور به کار شده اند. بر علاوه مشکلات اقتصادی در بعضی ولایات مکاتب دختران آتش زده می شود و باعث نگرانی و تشویش والدین در قبال تعلیم دخترانشان می شود. فشار های اجتماعی که مانع تعلیم دختران می گردد زیاد و بی شماراند و مسولیت دولت و کمیته های بین المللی تنها رشد سیستم معارف نیست بلکه باید تلاش برای حل عوامل اجتماعی نیز صورت بگیرد. رشد سیستم تعلیمی کوشش است برای بلند بردن سطح دانش آن عدۀ از دانش آموزان که شامل چارچوب تعلیمی هستند، ولی هنوز هستند بسیاری از دختران که شامل سیستم تعلیمی نشده اند. در ضمن والدین که خود بی سواد هستند. از نقش تعلیم در زندگی آگاهی ندارند به این باور هستند که دختران شان هم بی سواد بار آیند. برای فرستادن دختران همچو فامیلها به مکاتب والدین شان ضرورت به آگاهی دارند و باید مفاد تعلیم و تحصیل برای شان واضح شود. و از طرف دیگر مردم خواهان و تشنۀ صلح هستند و صلح ارتباط مستقیم با تعلیم دارد، و استقرار صلح بدون همکاری زنان ممکن نیست، زنان ضرورت به تعلیم و تحصیل دارند تا بتوانند در پروسه صلح سهیم شوند.

Lack of Educational Opportunities for Women in Afghanistan


The first World Conference on Women, held in Mexico in 1975, there has been recognition that women have an important role to play in the promotion of peace. The Council further recognized that the full participation women in peace processes can contribute significantly to the maintenance and promotion of international peace and security. (general assembly, 2001, P.29)

- Women only can contribute in the promotion of peace that has education and freedom to add in the society. In Afghanistan women don’t have identical contribution in Peace as they have not been given equal educational opportunity as of the regimes and complementary social problems. Moreover I am insisting on the social problem as the regimes motion on women’s education has been changing but social problem has existed since the history of formal education in Afghanistan. Here I want to go to bit in details.

Education as formal system was essentially and significantly improved under the rule of King Zahir Shah from 1933 to 1973, making primary schools available to about half of the population who were under the age of 12, and expanding the secondary school system and the national university in Kabul.
In spite of these improvements and expansions, high percent of the population especially women remained illiterate. Schools became one of the first military targets for the Mujahedin and the long war against the Soviet occupation. With the fall of the Communist government in 1992, the country was divided among warring factions; many of them ideologically opposed the modern education system and more precisely educating girls. In 1996 the Taliban regime banned education for females, and only few hidden private homes became the main source of primary and secondary education for girls.

Reconstructing of the education system became a top priority. After the overthrow of Taliban regime in 2001, the interim government with the help of international community started to rebuild and reform the education system and enroll the women in education. The international community provided substantial aid and cooperation to rebuild and restore the education system. Two United Nations agencies, UNICEF and UNESCO led the reconstruction efforts, working closely with the new interim government particularly with the ministry of education.

Despite all consideration and inconsideration of subsequent government and regimes on women’s education, there are social problem and key challenges that have important impact on women and education in Afghanistan. Although in Taliban regimes women were not enrolled in education, the situation of illiterate women in Afghanistan is not only the result of Taliban’s policies or a particular regime. In fact, lack of educational opportunity does not only depend on the government but also on social challenges like economic problem, family beliefs, traditional culture and security. These challenges existed from the history of formal education.The kings Habibullah Khan, his son Amanullah khan and their chief Advisor Tarzi 1872- 1960 have contributed their efforts on woman’s education before Kings Zahir Shah.

Tarzi was the main force behind Habibullah Khan's social reforms, especially with regard to women education. These reforms included changing the medieval schools systems, allowing publication of books and journals, and lift all restrictions that ban girls and women
from the rest of society, Tarzi viewed women as people who deserved full citizenship and believed that educated women are an asset to future generations as Islam did not deny them equal rights.

Unfortunately all efforts were not so much constructive and the majority of women remained illiterate due to the existing social problems. The same problem still experienced at present time. There is no restriction from the government side and girls have free access to education, however, many girls do not have permission from their families to go to school base on social problems.

In our neighborhood in Kabul, there is a family whose daughter is 11 years old. Last year, she was in Class Four, but her mother did not let her continue her education this year. I personally asked the mother, why she did not allow her daughter to go school, she answered” I need her to do chores at home.” She believes that she is old enough to do the cooking for the whole family and it is her responsibility to take care of her sisters and brothers. The same beliefs exist in many families in Kabul and mostly in the regions.

Base In economic, there are many families that I personally know due to economic problem their daughters cannot go to school.
Faiz Mohammad who is jobless and has three daughters no son, the three daughters are working full day to make carpet for rent to feed themselves and the parent.

Moreover, during the last two years, many females’ schools were burned in Afghanistan which made many families hesitate to send their daughters to schools.

Obstacles and challenges preventing females in Afghanistan to be educated are numerous. My proposals are that the responsibility of the government and the international community is not only to improve the educational system but also to address the issue politically, economically, culturally and socially, as the International Communities and Ministry of Education of Afghanistan now are working in particularly on the educational system.

Those parents who are illiterates believe that their daughters brought up similarly and reluctant to allow them to get education, there they require being aware of advantages of education in life which basically lead to peace building, as they are enthusiastic to have peace in the country. The awareness needs to be accomplished by the government and international community who work for education system in Afghanistan.

Education is one of the base points for peace building and women have important role on it. Currently in Afghanistan a high range of women are illiterate and there is no restriction from the government side for women to gain education however social problems are preventing them to get education or to work in the society and thereby they can not take part in peace building activities which directly relate to education.



References:

UN General Assembly, Security Council, 2001, Prevention of armed conflict


Ghosh, A.H., History of women in Afghanistan, Retrieved 14 Feb 2008, www.bridgew.edu