قالین های افغانی و زینت خانه های اروپائی

زنان و فرصت های آموزشی

جای شک نیست که با ارتقای سویه فکری و مسلکی زنان، زمینه های تبارز آنها در ساحات مختلف سیاسی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی فراهم می گردد، و در پرتو آن زنان می تواند نقش بزرگتر را در زندگی فردی و جمعی داشته باشند و به حیث عناصر فعال حد اقل نیم نفوس جامعه را به حرکت بیاورند.

برابری و توانمند سازی زنان پیش شرط توسعه اقصادی و رفاء اجتماعی بوده و کلید دستیابی به تغیر و غلبه بر بیماری، فقر و گرسنگی است. چنانچه که معروف است "اگر مرد را آموزش دهیم تنها یک انسان را آموزش داده ایم، اما اگر یک زن را آموزش ببیند یک خانواده را آموزش دادیم" وقتی یک خانواده را آموزش ببیند، جامعه آگاه شده برای آینده سرمایه گذاری کرده ایم.

واضح است که جامعه ما نیازمند سرمایه گذاری دانش و بازسازی واستحکام صلح است، آموزش و تعلیم عمومی وسیله و یکی از راه های رسیدن به صلح و بازسازی کشور ماست. نایل شدن به هدف ودر راستای رسیدن به صلح به سهم گیری و توانمندی مرد و زن در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ضروری و لازم است.

ولی زنان در صورتی می توانند سهم شان را در این راستا ادا نمایند که از نعمت علم و دانش و از امکانات آموزش و تعلیم برخوردار باشند.

در افغانستان زنان در طول تاریخ و اکنون هم از امکانات و فرصت های تعلیمی خوبی برخوردار نیستند. سیاست های حاکم ، باور ها ، عقاید و رسم و عنعنات کهن و سنتی و مشکلات امینتی فرصت آموزشی زنان و دختران را محدود کرده است. در جامعه ما مرد سالاری حاکم، فرهنگ سنتی و نگاه متفاوت دختر و پسر در خانواده و اجتماع همیشه باعث عقب مانی زنان گردیده است. این عقاید سنتی و عنعنات ناپسند علاوه بر اذهان مردم عامه، ذهنیت های روشن فکران جامعه را نیز تحت نفوذ قرار داده است. به عبارت دیگر روشن فکران جامعه ما هم متآثر از فرهنگ سنتی و تحت نفوذ باور ها و عقاید کهن قرار گرفته و نگاه متفاوت نسبت به مرد و زن دارند.تغیر دادن این وضعیت فکری مردم و جامعه نیاز به زمان، آگاهی عامه و برنامه ریزی درست و سازگار با ارزش های جامعه داریم

دموکراسی یعنی انتخابات، نظم و ثبات، بازسازی و آبادی، توسعه و صلح ...........

بعد از برهم خوردن حکومت طالبان یک بار دیگر در مرحلۀ اساسی دموکراسی یعنی انتخابات قرار داریم، و باز هم شاهد تلاش ها و ضد و بند های کاندیدان بیشتر از دورۀ قبلی هستیم. نامزدان ریس جمهوری آینده برای تشویق مردم و بدست آوردن رای مردم از هیچ تلاش و سعی دریغ نمی کنند. بجاست اگر بگویم برای خریدن رای مردم بودجه های گزاف به مصرف می رسد. ملت مظلوم که اکثرآ بی سواد و از اصول انتخابات آگاه نیستند، از یک طرف در فقر و تنگدستی بسر می برند و از طرف دیگر تحت نفوذ قدرتمندان قرار دارند، به زودی و آسانی حاضر به فروش رای شان شده و ابزار قدرت قرار می گیرند.

قراریکه معلوم می شود آقای کرزی، ریس جمهور فعلی در میان نامزدان علاقمندی بیشتر به چوکی فعلی اش دارد و یکی از کاندیدان برجسته و با نفوذ به شمار می آید. آقای کرزی در هفت سال گذشته (دورۀ مؤقت، انتقالی، و انتخابی) به کمک و رای مردم و کمک های بین المللی قابل ملاحظۀ سی و پنچ کشور خارجی حکومت کرد، می خواهد مقام و چوکی اش را برای پنچ سال دیگر هم حفظ کند.
با وجود نبود امنیت، جنگ و انتهاری، فقر، فساد اداری، حدر رفتن میلیون ها دالر آقای کرزی می خواهد باز هم در قدرتش بماند. قدرت نه هفت سال بلکه دوازده سال !

سیاست آقای کرزی واقعآ زیرکانه است، در سال گذشته تعدادی کثیری از رهبران و اشخاص ذینفوذ با وی مخالف بودند ولی در این اواخر این رهبران و مقامات به شمول وکلای پارلمان با وعده های قدرت و چوکی و قبول شرایط از طرف دولت آینده کرزی، پشتبانی شان را از ایشان اعلان نموده اند. با این وعده ها دیده می شود که اگر آقای کرزی بار دیگر رای مردم را از خود نماید، مشکلات موجود دوامدار و طولانی خواهد شد.

واقعآ مشکل است که به این سازش ضدوبند بگویم یا اتحاد، ملت قربانی تکرار اشتباهات گذشته خواهد شد و یا شاهد کدام تغییر مثبت خواهیم بود؟

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

اواخر سمستر درسی ما بود که از توشیح قانون احوال شخصیه خبر شدم و تصادفآ موضوع آخرین کورس سمستر ما هم جندر و پیس (Gender and Peace ) و روز سوم کورس بود.

ظهور روز خواستم ایمیلم را چک کنم، یکی از همکاران متن خبری قانون را برایم ایمل کرده بود، خواندم خیلی نگران شدم. سایت بی بی سی را باز کردم در همین جریان بودم که یکی از دوستا پیام داد و دقیقآ نوشته بود " Congratulation your new law" بخاطر زن هستم و قانون جدید مربوط من می شود و حقوق مرا نقض می کند، تبریکی بگیرم به اصطلاح عامیانه ما پیغور بود.
متآثر شدم و برایم خیلی سخت تمام شد، احساساتی شدم بودم، متباقی درس روز را نفهمیدم.
برای ما یاد داده میشد که چگونه مسوولیت مان را در آوردن صلح ادا نمایم ولی برای من یاد گرفتن دفاع از حقوق مهمتر شد بود. سوالی در ذهن خطور کرد که چطور این قانون در پارلمان تصویب شد، به هر حال محتوای قانون را در نظریات شخصی و سایت های خبری می خواندم تا که به کابل آمدم و روزی رسیدم که گروه از خواهران دست به اعتراض زده بودند و گروه دیگر هم در مقابل استاده گی کردند. عجیب اوضاع بود، زیادتر متآثر شدم و نگرانی ام دو چند شد، چون به نظرم مظاهره راحل نبود.

به هر صورت در کوشش جواب سوالم از وکلای پارلمان بودم و تصادفآ با آقای بهزاد نمایده مردم هرات همصحبت شدم. آقای بهزاد که موافق محتوای این قانون نیست ولی مخالفتش را نیز اظهار نکرد. وی به عنوان یک شخص اصلاح گرا کشور تآکیدآ بیان داشت ، که این قانون تغیر پذیر است و به مرور زمان اصلاح خواهد شد، در شرایط فعلی مسله هویت و رسمی ساختن مذهب شیعه در افغانستان مطرح و قابل بحث است. حالا جای خوشی است که مذهب شیعه برای اولین بار در طول تاریخ افغانستان توسط همین قانون رسمی شده است و مسایل خانواده گی مردم از قضاوت، حل و فصل غیر رسمی به محکمه و در چوکات قانون کشانده شد. وی اضافه نمود که ما نمی توانیم همه اصلاحات را به یکبارگی در جامعه عملی نمایم، محتوای این قانون به مرور زمان اصلاح می شود. آقای بهزاد با یازده تن از وکلاء و همکاران اصلاح گرا شان در بین مشاجره و کشمکمش های دو گروپ؛ گروپ که فقط روی رسمیت مذهب شیعه تآکید داشتند و گروپ دوم هم به رهبری آقای سیاف که در تلاش ملغا نمودن این قانون بودند و رسمیت مذهب شیعه را نمی خواستند و قبول نداشتند، قرار گرفته بودند، و چون تعداد شان اندک در برابر دو گروپ ذکر شده بودند حتی نتوانستند مخالفت شان از محتوای قانون اظهار کنند.

بلی خواهران!همانطوریکه در طول تاریخ و در قرن ها قربانی شدیم این بار هم هویت مذهب شیعه برتر از حقوق من و تو دانسته شده است.

دموکراسی یعنی انتخابات، نظم و ثبات، بازسازی و آبادی، توسعه و صلح ...........

بعد از برهم خوردن حکومت طالبان یک بار دیگر در مرحلۀ اساسی دمکراسی یعنی انتخابات قرار داریم، و باز هم شاهد تلاش ها و ضد و بند های کاندیدان بیشتر از دورۀ قبلی هستیم. نامزدان ریس جمهور آینده برای تشویق مردم و بدست آوردن رای مردم از هیچ تلاش و سعی دریغ نمی کنند. بجاست اگر بگویم برای خریدن رای مردم بودجه های گزاف به مصرف می رسد. ملت مظلوم که اکثرآ بی سواد و از اصول انتخابات آگاه نیستند، از یک طرف در فقر و تنگدستی بسر می برند و از طرف دیگر تحت نفوذ قدرتمندان قرار دارند، به زودی و آسانی حاضر به فروش رای شان شده و ابزار قدرت قرار می گیرند.

قراریکه معلوم می شود آقای کرزی، ریس جمهور فعلی در میان نامزدان علاقمندی بیشتر به چوکی فعلی اش دارد و یکی از کاندیدان برجسته و با نفوذ به شمار می آید. آقای کرزی در هفت سال گذشته (دورۀ مؤقت، انتقالی، و انتخابی) به کمک و رای مردم و کمک های بین المللی قابل ملاحظۀ سی و پنچ کشور خارجی حکومت کردند، می خواهد مقام و چوکی اش را برای پنچ سال دیگر هم حفظ کند.

با وجود نبود امنیت، جنگ و انتهاری، فقر، فساد اداری، حدر رفتن میلیون ها دالر آقای کرزی می خواهد باز هم در قدرتش بماند. قدرت نه هفت سال بلکه دوازده سال !

سیاست آقای کرزی واقعآ زیرکانه است، در سال گذشته تعدادی کثیری از رهبران و اشخاص ذینفوذ با وی مخالف بودند ولی در این اواخر این رهبران و مقامات به شمول وکلای پارلمان با وعده های قدرت و چوکی و قبول شرایط از طرف دولت آینده کرزی، پشتبانی شان را از ایشان اعلان نموده اند. با این وعده ها دیده می شود که اگر آقای کرزی بار دیگر رای مردم را از خود نماید، مشکلات موجود دوامدار و طولانی خواهد شد.

واقعآ مشکل است که به این سازش ضدوبند بگویم یا اتحاد، ملت قربانی تکرار اشتباهات گذشته خواهد شد و یا شاهد کدام تغییر مثبت خواهیم بود؟

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

هویت و رسمی نمودن مذهب شیعه با نقض حقوق نصف نفوس ملت

اواخر سمستر درسی ما بود که از توشیح قانون احوال شخصیه خبر شدم و تصادفآ موضوع آخرین کورس سمستر ما هم جندر و پیس (Gender and Peace ) و روز سوم کورس بود.
ظهر روز خواستم ایمیل ام را چک کنم، یکی از همکاران متن خبری قانون را برایم ایمیل کرده بود، خواندم خیلی نگران شدم. سایت بی بی سی را باز کردم در همین جریان بودم که یکی از دوستا پیام داد و دقیقآ نوشته بود" Congratulation your new law" بخاطر زن هستم و قانون جدید مربوط من می شود و حقوق مرا نقض می کند، تبریکی بگیرم به اصطلاح عامیانه ما پیغور بود.
متآثر شدم و برایم خیلی سخت تمام شد، احساساتی شدم بودم، متباقی درس روز را نفهمیدم.
برای ما یاد داده میشد که چگونه مسوولیت مان را در آوردن صلح ادا نمایم ولی برای من یاد گرفتن دفاع از حقوق مهمتر شده بود. سوالی در ذهنم خطور کرد که چطور این قانون در پارلمان تصویب شد، به هر حال محتوای قانون را در نظریات شخصی و سایت های خبری می خواندم تا که به کابل آمدم و روزی رسیدم که گروه از خواهران دست به اعتراض زده بودند و گروه دیگر هم در مقابل استاده گی کردند. عجیب اوضاع بود، زیادتر متآثر شدم و نگرانی ام دو چند شد، چون به نظرم مظاهره راحل نبود.

به هر صورت در کوشش جواب سوالم از وکلای پارلمان بودم و تصادفآ با آقای بهزاد نمایده مردم هرات همصحبت شدم. آقای بهزاد که موافق محتوای این قانون نیست ولی مخالفتش را نیز اظهار نکرد. وی به عنوان یک شخص اصلاح گرا کشور تآکیدآ بیان داشت ، این قانون تغییر پذیر است و به مرور زمان اصلاح خواهد شد، در شرایط فعلی مسله هویت و رسمی ساختن مذهب شیعه در افغانستان مطرح و قابل بحث بوده و حالا جای خوشی است که مذهب شیعه برای اولین بار در طول تاریخ افغانستان توسط همین قانون رسمی شده است و مسایل خانواده گی مردم از قضاوت، حل و فصل غیر رسمی به محکمه و در چوکات قانون کشانده شده است.

وی اضافه نمود که ما نمی توانیم همه اصلاحات را به یکبارگی در جامعه عملی نمایم، محتوای این قانون به مرور زمان اصلاح می شود. آقای بهزاد با یازده تن از وکلای و همکاران اصلاح گرا شان در بین مشاجره های دو گروپ؛ گروپ که فقط روی رسمیت مذهب شیعه تآکید داشتن و گروپ دوم هم به رهبری آقای سیاف که در تلاش ملغا نمودن این قانون بودند و رسمیت مذهب شیعه را نمی خواستند و قبول نداشتن، قرار گرفته بودند، و چون تعداد شان اندک در برابر دو گروپ ذکر شده بودند حتی نتوانستند مخالفت شان از محتوای قانون اظهار کنند.

بلی خواهران!
همانطوریکه در طول تاریخ و در قرن ها قربانی شدیم این بار هم هویت مذهب شیعه برتر از حقوق من و تو دانسته شده است.

بزرگداشت شهادت شهید استاد عبدالعلی مزاری در کشور اتریش

ازچهار دهمین سالگرد شهادت استاد عبدالعلی مزاری در کشور اتریش بزرگداشت به عمل آمد.این بزرگداشت بتاریخ بیستم حوت سال روان در جمع کثیر هموطنان در شهر وین اتریش توسط گروپ فعال از مهاجرین هزاره و پیروان راه مزاری مقیم اتریش برنامه ریزی و تنظیم شده بود تدویر یافت. مراسم با حضور مهمانان خاص و سخنرانان مجلس، آقایان داکتر حمزه واعظی، الحاج صادقی زاده نماینده آیت الله العظمی محقق کابلی که از کشور ناروی دعوت شده بودند و نیز آقای اکبری معاون اول سفارت افغانستان در اتریش و تعدادی کثیر از براداران و خواهران روشنفکر برگزار گردید. برادارن و خواهران که از شهرهای دور و نزدیک کشور اتریش و دیگر کشور های اروپایی گرد هم آمده بودند با یک درد و احساس مشترک از رهبر جاوید یاد و سوگواری نمودند.

ابتدامراسم با نیایش و تلاوت قرآن مجید آغاز یافته ومتعاقباً این بزرگداشت با گفته هایی رهبر شهید پرتو آزادی که " ما خواهان عدالت سیاسی و اجتماعی هستیم ما حقوق خود را می خواهیم و انحصار را نفی می کنیم ولو از طرف هر کس باشد" مزین گردید.
ای خورشید بسیار زود غروب کردی!
آغازسخنان انجنیر شیما حیدری بود که زندگی نامه استاد مزاری را قراعت کرد و همچنان الحاج نصیر کوهی نماینده انجمن فرهنگی مهاجرین آلمان سخنانش را با شعار محوری رهبر بزرگ"عدالت" شروع نمود، و موقف و مشارکت سیاسی امروزی مردم هزاره را در چوکات دولت افغانستان به بررسی گرفت و از نتایج نهضت استاد مزاری تلقی نمود. همینطور داکتر شفیقه خدایار با ایراد مقاله ی در وصف رهبر بزرگ، از شهامت وی یاد کرد.
روشفکر و دانشمند بزرگ داکتر حمزه واعظی، تفکر سیاسی استاد مزاری را از نگاه حوزه جامعه شناسی سیاسی بررسی نمود و ضمن معرفی استاد به عنوان اندیشمند بزرگ عرصه سیاست، روی طرح و افکار سیاسی موصوف که برای حل تنش های سیاسی افغانستان مطرح کرده بود صحبت کرد. داکتر واعظی توضیح داد که طرح سیاسی استاد مزاری، طرح چهار جانبه بوده که شامل تحقق حقوق شهروندی، نخبه گرایی و شایسته سالاری، فرهنگ ملی، منافع مشترک وهمگانی می باشد، و عملی کردن این طرح راه حل خوبی برای تشنج افغانستان است. استاد مزاری چهار قوم پشتون، تاجک، هزاره و ازبک را از اقوام مطرح افغانستان در نظر داشت و نیزحقوق عادلانه را برای تمام اقوام افغانستان بدون تبعیض نژادی در مسایل سیاسی و اجتماعی قایل و خواستار توزیع عادلانه مدیریت وتعدیل واحدهای اداری در تمام ولایات افغانستان بود. استاد با توجه به ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان دولت فدرالیزم را پشنهاد کرده بود و داکتر واعظی با تایید نظام فدرالیزم، این نوع نظام را نظام موفق در جامعه که متشکل از اقوام مختلف است، می داند. رسوم و عنعنات فرهنگی همه اقوام ساکن در افغانستان به عنوان ارزش های ملی و نماد فرهنگی افغانستان مورد احترام همه افغان ها قرار بگیرد و نباید رسوم یک قوم خاص به عنوان منافع کلان در سطح ملی تحمیل شود. استاد برابری و برادری را در تعامل اجتماعی در نظر داشت، وتاکید می نمود که زبان هر قوم مطرح افغان زبان رسمی باشد ، و استدلال استاد مزاری هم استفاده لحجه هزاره گی بدون شرم و هم لحجه های زبان های دیگر افغانستان در نظر و مورد احترام باشد.داکتر واعظی با توضیح افکار سیاسی مرد آزادمنش و عدالت خواه، توانست واضح بسازد که عدالت خواهی استاد مزاری محدود به قوم خاص هزاره نبوده بلکه استاد شهید خواستار عدالت، برابری، آزادی تمام اقوام افغانستان بود.

سپس استاد غلام رضا امینی یکتن ازسخنرانان در این میثاق سخنانش را از شناخت رهبر بزرگ آغاز کرد و ضمن یادآوری از کارکرد های نهضت و حرکت رهبر شهید یک مقایسه بین رهبران فعلی افغان و استاد مزاری ارایه داشت. خانم ذکیه ناصری ضمن مطالعه وضعیت فعلی زنان افغان، زن را از دیدگاه استاد مزاری بررسی کرد، و بعداً سرودی در وصف استاد توسط کودکان اجرا شد.

به تو ای مرد سنگر سلام
پدرای شهید به خون ترسلام

پروفیسور بسم الله میمنه گی رئیس فدراسیون ترک های افغان در اتریش، ضمن ایرادتسلیت به هزاره ها و تمام افغان های غیور از مظلومیت و عدالت خواهی استاد سخن گفت و از خاطره های شخصی اش که هر باری با استاد همصحبت شده از وی از عدالت شنیده، یاد نمود.صالحه رضوانی هم مقاله اش را به خوانش گرفت و از حق خواهی استاد صحبت کرد، حق خواهی که نه برای خودش بود، نه برای اقاربش بلکه برای همه می خواست.
الحاج صادقی زاده، ضمن ابراز تسلیت و سپاس گذاری از برگذار کننده گان و مشارکت کننده گان مراسم سخنانش را تحت عنوان همبستگی ملی از نظر دین و نقش رهبر آغاز نمود. همبستگی را از نگاه جامعه شناسی و از منظر دین و قرآن و پشوایان دین توضیح داد. وی اظهار داشت؛ "عدالت اجتماعی، برابری قومی، حقوق شهروندی، باید یکسان باشد" و گفته های رهبر شهید را مطابق دین، قرآن و علم و منطق دانسته و کارکرد های نهضت مزاری را جهانی تلقی نمود. آقای صادقی زاده سخنانش را با ابرازاینکه بیاید از مزاری که پول نمی شناخت، قدرت را نمی دید، با هم زندگی کردن و واحد بودن را بیآموزیم ،خاتمه داد. سپس شعر و مقاله یی در وصف مرد بزرگ توسط ذکیه طاهری و حفیظ حیدری خوانده شد و ماریه سرابی با تشکری و سپاس گذاری از حاضرین و مجریان مراسم، این بزرگداشت را خاتمه بخشید.

حال ما درکمتر از حال یعقوب نیست او پسر گم کرده بود ما پدر
بلی!
پیروان مزاری در هر جایی از دنیا مخلصانه و عاشقانه در پی شناخت مزاری هستند.

20 حوت 1387

سیاسی شدن آموزش و بانوان افغان

مقاله محترم محقق "بررسی وضعیت موانع و مشکلات تعلیم و تربیه در افغانستان" را در هفته نامه سروش ملت خواندم به گفتۀ وی نظام آموزش در افغانستان همانطوری که در گذشته تحت نفوذ سیاست و حکومت حاکم قرارداشت امروز هم نوعی تکرار موضوع است. کمونیست ها در زمان قدرت شان تلاش کردند که باورها و عقاید کمونیستی را آموزش دهند، "امروز هم معلوم نیست که کودکان و نوجوانان چه مسایل و موضوعات و یا مهارت ها می آموزند."
دقیقآ، دموکراسی، حقوق بشر، وطن پرستی یا وحدت ملی؟ معلوم نیست کدام در اولویت قرار دارد.
به نظرم سیاسی شدن نظام آموزشی هم از جمله مشکلات و چالش های جدی معارف است. استمرار در سیاست زدگی آموزش ممکن جریان آموزش را در کشور تهدید کند.

واقعآ در نظام فعلی معارف یک نصاب تعلیمی مشخص برای ارتقای سطح دانش شاگردان در نظر گرفته نشده است، و شاگردان از معلومات اجتماعی و فرهنگی بی بهره اند.
این جریان آموزشی زیادتر بانوان را آسیب پدیز می سازد، امروز حقوق بشر، حقوق زن و تحصیل زنان و دختران افغان در سیاست داخلی و خارجی مطرح است، ولی حقوق بشر و تساوی حقوق مرد و زن زیادتر به شکل ابزاری نمایان است تا واقعی. همانطوری که نظام معارف در دورۀ کمونیستها آموزش نسوان را تحت نفوذ قرار داده بودند، امروز هم تعدد و تکثیر احزاب و تلاش برای جلب زنان و دختران نسبت به پسران زیادتر است. دختران مکاتب و دخترانی که از سواد کم برخوردار استند و کمترین معلومات هم از سیاست هم ندارند به فعالیت های حزبی دعوت می شوند. و اکثر احزاب که فعلآ در افغانستان فعالیت دارند زیادتربه دلیل مطرح نمودن حزب شان از مشارکت سیاسی زنان و دختران پشتبانی می کنند، در حالیکه زنان در تصمیمات سیاسی دخیل نیستند ، به نظرم نوعی استفاده ابزاری از زنان در احزاب سیاسی صورت می گیرد، و تآثیر منفی بر ذهنیت های سنتی مردم نسبت به آموزش دختران دارد.

توسعه و نقش زنان

افغانستان یکی از کشور های است که نیازمند تحول صلح و توسعه است، توسعه دانش ضرورت اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی ملت ماست.
هر چند توسعه دارای ابعاد مختلف است اما وجه مشترک همه موارد توسعه در این است که، توسعه محصول انسانی است و هدف نهایی همه ابعاد توسعه بهبود و رفاء زندگی اجتماعی انسان است.

روشن است که بهبود زندگی اجتماعی افراد هر جامعه بستگی دارد با نظام آموزشی و سطح دانش مردم ، در حقیقت قدرت علمی و توانمندی انسان در تغییر شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مطرح است.
نخستین راه تاثیر آموزش در توسعه، پرورش مهارتهای خاص است که در فرایند تولید بکار می رود و سبب رفاء جامعه از طریق افزایش تولیدات، بالا بردن سطح اشتغال و در آمد در جامعه گریده و فقر را به مراتب کاهش می دهند. توسعه، ساختار فرهنگی را از شکل کهن و سنتی به صورتی جدید و عصری در آورده و در قالبی جدید نمایان می سازد. و این همه از طریق تعلیم و نهاد های آموزشی انجام می شود، و هر قدریکه نهاد های آموزشی مؤفق باشند توسعۀ جامعه با سرعت بیشتری صورت می گیرد. آگاهی و اطلاع به وسیلۀ نهاد های آموزشی در سطح جامعه منتشر می شود، به خصوص در بین قشر جوان اشاعه می یابد و ساختار های اجتماعی را تغییر شکل و ماهیت می دهد. این تغیرات بدون شک تغییر ساختار سیاسی را نیز در قبال دارد، افکار و اندیشه های سنتی عمومآ که به صورت پیروی از برتری عده ای به عده ای دیگر است، را متحول می سازد. اصول دکموراسی و تفکیک قوا و مشارکت سیاسی در بین مردم رواج و حاکمان سیاسی هم به صورت آزادانه انتخاب می شوند. برابری مساوات حقوقی و عدالت اجتماعی تحقق یافته و تبعیض جنسی و طبقاتی کاهش می یابد. بدون تردید این همه تغیرات بدون نیروی انسانی و دانش همگانی امکان پذیر نیست.

تآمین نیروی انسانی مورد نیاز و آموزش همگانی پایه و اساس توسعه و تحول محسوب می شود. در صورتی که آموزش همگانی به دور از هر گونه تبعیض انجام شود، آگاهی عمومی مردم ارتقا یافته نظم و ثبات جامعه حفظ شده و مشارکت سیاسی مردم را افزایش می دهد.

نکته حایز اهمیت که آموزش همگانی اساس آموزش های بعدی بوده و به سن و سال، طبقه، درآمد، و جنسیت توجه نمی شود و این بی توجهی خود مبارزه کردن با سنت های کهن که مانع رشد فردی و جمعی می گردد، است. جامعه ما واقعآ نیازمند این تحول و دانش همگانی است. آموزش برای تمام افراد جامعه ما اعم از مرد و زن، به ویژه آموزش نسوان یکی از پیش شرط های توسعه و رفاء زندگی اجتماعی مردم ماست. آموزش عمومی و همگانی، مبارزه با باور ها و عقاید موجود علیه زنان و دختران لازم جامعه ماست. توانمندی زنان تنها راهی است که می تواند تبعیض های جنسی را رفع و موقعیت اجتماعی زنان را در خانواده و اجتماع ارتقاء داده و نقش زنان را در فرایند توسعه برجسته نماید. با سواد شدن و توانمندی علمی زنان و دختران از یک طرف اگاهی در سطح جامعه را افزایش می دهد و از طرف دیگر باعث سهم گیری زنان دراقتصاد ودرآمد جامعه می شود. سهم گیری زنان در بعد اقتصادی سبب کاهش فقر در خانواده ها و اجتماع ما شده، اعتماد به نفس و قدرت تصمیم گیری آنان را در خانواده افزایش می دهد. توانمند سازی و هدایت استعداد ها و قابلیت های زنان ودختران که نصف جامعه را تشکیل می دهند لازمه نیل به توسعه است.

با گذشت یک هفته از دهه محرم، مردم همچنان از عکس و علم سید فاضل طلب حاجت می کنند! (گزارش و تصویر

در عاشورای امسال پسر سید فاضل با یک بیرق، میلیون ها پول به جیب زد!

آیا راه حل برای جلوگیری از سوء استفادۀ پول های مردم غریب و فقیر مان نداریم ؟
دقیقآ داریم، اقدام و عمل
بلی، همه ما می دانیم و شاهد تبلیغات پسران آقای فاضل( عدم معلومات مؤثق از تبرک شدۀ علم مقدس سیدالشهدا و آوردن از کربلا)، دعوت مردم، صف بستن مردم، زیارت و جمع آوری پول های گزاف هستیم و طوری که گفته شده است تا روز اربعین خواهیم بود.
این همه و سوال اساسی و قابل تشویش مردم از جمع آوری پول ها و عاید که از دست فروشی،کراچی گردانی، مزدوری، حمل وزن های سنگین، خشت مالی و با ده ها سختی دیگر کمایی شده، چطور به مصرف خواهد رسید؟
شاید با وعده و یا هم اعمار چند دیوار درمدرسه خاتم الانبیا ، از کجا معلوم و کی می داند. به تصور بعضی ها به آینده نزدیک پسران فاضل سرمایه داران بزرگ خواهند بود.

ولی آیا ما در مرحلۀ قرار نداریم که به وضاحت حساب این پول را به مردم برسانیم و از شخصی شدن پول های مردم جلوگیری کرده پاسخ به این پرسش داشته باشیم. آیا اقدام و عمل روشنفکران ما نمی توانند مانع سوء استفاده ها شود و از تصورات گوناگون جلوگیری کنند. جوانان روشن ما مسؤلیت دارند که حساب این پول ها گرفته و با نشست و گفتگو مصالحت آمیز و با مدیریت درست و جامع وظیفه که در قبال مردم دارند ادا نمایند.

ستاره افغان

جعفر جان ، امسال سال الهه نیست
الهه سرور بانوی دلیر سرزمین مان بانوی بابا وهندوکش و...
تو کی موری نظر با کی کنوم یار
الهه ستاره نشد

"دارو بعد از مرگ سهراب" ضرب المثل پر معنی و عام در بین مردم ماست.
در دو سه روز گذشته نویسندگان ما استعداد و آواز خانم الهه سرور(مریم) را بسیار خوب و با سوز و درد تحلیل کردند. خانم سرور را مورد ستایش خوبی قرار داده، جرأت اش را ستوده، آوازش را دلنشین، استعداد اش را عالی و بهترین دانسته اند، و حتی از چهره و ظاهرش تعریف دارند.
خوب! با نوشته های شان واقعیت را روشن و توانمندی خانم سرور را برجسته کرده اند.
ولی افسوس، این تعریف و تمجید چرا امروز؟
آیا این همه، عکس العمل در مقابل تعنۀ ناکامی ماست؟
چرا دیروز پیام این استعداد و توانمندی به مردم رسانده نشد؟
ما شاهد نوشته های همین نویسنده گان ما بودیم که با شور و هلهله مردم را تشویق به آواز پر احساس سخی زاده می کردند و محبوبیت وی را در بین مردم حفظ و سخی زاده را به مقام رساندند و با قلم و کلمات به مردم فهماندند که سخی زاده و آوازش از ماست.

اما این بار تشویق، شور و هلهله ها جایش را به سکوت داد و یا هم قلم برداشتن سنگینی کرد، ایقدر سنگینی کرد که زمان گیر شد.

ای کاش! این تحلیل وارزیابی به وقت انجام می شد و الهه را در مقام هشتم متوقف نمی ساخت.

الهه جان! مرد سالاری و عقاید سنتی حاکم در فرهنگ ما، حتی اندیشه های نویسندگان را تسخیر کرده. مردم بی سواد ما با باورهای کهن شان، و دانشمندان وبا سوادان ما هم متآثر از همین فرهنگ، کجا آواز شما و امثال شما را به عنوان یک دختر و زن قبول دارند. ما در مرحله قرار نداریم که قدر آواز شما نمایان و برجسته شود. ولی این تو هستی که با توانمندی و با آواز ات با این مرد سالاری مقابله کنی. با امید سرود های شاد تان.