توسعه و نقش زنان

افغانستان یکی از کشور های است که نیازمند تحول صلح و توسعه است، توسعه دانش ضرورت اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی ملت ماست.
هر چند توسعه دارای ابعاد مختلف است اما وجه مشترک همه موارد توسعه در این است که، توسعه محصول انسانی است و هدف نهایی همه ابعاد توسعه بهبود و رفاء زندگی اجتماعی انسان است.

روشن است که بهبود زندگی اجتماعی افراد هر جامعه بستگی دارد با نظام آموزشی و سطح دانش مردم ، در حقیقت قدرت علمی و توانمندی انسان در تغییر شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مطرح است.
نخستین راه تاثیر آموزش در توسعه، پرورش مهارتهای خاص است که در فرایند تولید بکار می رود و سبب رفاء جامعه از طریق افزایش تولیدات، بالا بردن سطح اشتغال و در آمد در جامعه گریده و فقر را به مراتب کاهش می دهند. توسعه، ساختار فرهنگی را از شکل کهن و سنتی به صورتی جدید و عصری در آورده و در قالبی جدید نمایان می سازد. و این همه از طریق تعلیم و نهاد های آموزشی انجام می شود، و هر قدریکه نهاد های آموزشی مؤفق باشند توسعۀ جامعه با سرعت بیشتری صورت می گیرد. آگاهی و اطلاع به وسیلۀ نهاد های آموزشی در سطح جامعه منتشر می شود، به خصوص در بین قشر جوان اشاعه می یابد و ساختار های اجتماعی را تغییر شکل و ماهیت می دهد. این تغیرات بدون شک تغییر ساختار سیاسی را نیز در قبال دارد، افکار و اندیشه های سنتی عمومآ که به صورت پیروی از برتری عده ای به عده ای دیگر است، را متحول می سازد. اصول دکموراسی و تفکیک قوا و مشارکت سیاسی در بین مردم رواج و حاکمان سیاسی هم به صورت آزادانه انتخاب می شوند. برابری مساوات حقوقی و عدالت اجتماعی تحقق یافته و تبعیض جنسی و طبقاتی کاهش می یابد. بدون تردید این همه تغیرات بدون نیروی انسانی و دانش همگانی امکان پذیر نیست.

تآمین نیروی انسانی مورد نیاز و آموزش همگانی پایه و اساس توسعه و تحول محسوب می شود. در صورتی که آموزش همگانی به دور از هر گونه تبعیض انجام شود، آگاهی عمومی مردم ارتقا یافته نظم و ثبات جامعه حفظ شده و مشارکت سیاسی مردم را افزایش می دهد.

نکته حایز اهمیت که آموزش همگانی اساس آموزش های بعدی بوده و به سن و سال، طبقه، درآمد، و جنسیت توجه نمی شود و این بی توجهی خود مبارزه کردن با سنت های کهن که مانع رشد فردی و جمعی می گردد، است. جامعه ما واقعآ نیازمند این تحول و دانش همگانی است. آموزش برای تمام افراد جامعه ما اعم از مرد و زن، به ویژه آموزش نسوان یکی از پیش شرط های توسعه و رفاء زندگی اجتماعی مردم ماست. آموزش عمومی و همگانی، مبارزه با باور ها و عقاید موجود علیه زنان و دختران لازم جامعه ماست. توانمندی زنان تنها راهی است که می تواند تبعیض های جنسی را رفع و موقعیت اجتماعی زنان را در خانواده و اجتماع ارتقاء داده و نقش زنان را در فرایند توسعه برجسته نماید. با سواد شدن و توانمندی علمی زنان و دختران از یک طرف اگاهی در سطح جامعه را افزایش می دهد و از طرف دیگر باعث سهم گیری زنان دراقتصاد ودرآمد جامعه می شود. سهم گیری زنان در بعد اقتصادی سبب کاهش فقر در خانواده ها و اجتماع ما شده، اعتماد به نفس و قدرت تصمیم گیری آنان را در خانواده افزایش می دهد. توانمند سازی و هدایت استعداد ها و قابلیت های زنان ودختران که نصف جامعه را تشکیل می دهند لازمه نیل به توسعه است.