مقاله محترم محقق "بررسی وضعیت موانع و مشکلات تعلیم و تربیه در افغانستان" را در هفته نامه سروش ملت خواندم به گفتۀ وی نظام آموزش در افغانستان همانطوری که در گذشته تحت نفوذ سیاست و حکومت حاکم قرارداشت امروز هم نوعی تکرار موضوع است. کمونیست ها در زمان قدرت شان تلاش کردند که باورها و عقاید کمونیستی را آموزش دهند، "امروز هم معلوم نیست که کودکان و نوجوانان چه مسایل و موضوعات و یا مهارت ها می آموزند."
دقیقآ، دموکراسی، حقوق بشر، وطن پرستی یا وحدت ملی؟ معلوم نیست کدام در اولویت قرار دارد.
به نظرم سیاسی شدن نظام آموزشی هم از جمله مشکلات و چالش های جدی معارف است. استمرار در سیاست زدگی آموزش ممکن جریان آموزش را در کشور تهدید کند.
واقعآ در نظام فعلی معارف یک نصاب تعلیمی مشخص برای ارتقای سطح دانش شاگردان در نظر گرفته نشده است، و شاگردان از معلومات اجتماعی و فرهنگی بی بهره اند.
این جریان آموزشی زیادتر بانوان را آسیب پدیز می سازد، امروز حقوق بشر، حقوق زن و تحصیل زنان و دختران افغان در سیاست داخلی و خارجی مطرح است، ولی حقوق بشر و تساوی حقوق مرد و زن زیادتر به شکل ابزاری نمایان است تا واقعی. همانطوری که نظام معارف در دورۀ کمونیستها آموزش نسوان را تحت نفوذ قرار داده بودند، امروز هم تعدد و تکثیر احزاب و تلاش برای جلب زنان و دختران نسبت به پسران زیادتر است. دختران مکاتب و دخترانی که از سواد کم برخوردار استند و کمترین معلومات هم از سیاست هم ندارند به فعالیت های حزبی دعوت می شوند. و اکثر احزاب که فعلآ در افغانستان فعالیت دارند زیادتربه دلیل مطرح نمودن حزب شان از مشارکت سیاسی زنان و دختران پشتبانی می کنند، در حالیکه زنان در تصمیمات سیاسی دخیل نیستند ، به نظرم نوعی استفاده ابزاری از زنان در احزاب سیاسی صورت می گیرد، و تآثیر منفی بر ذهنیت های سنتی مردم نسبت به آموزش دختران دارد.
دقیقآ، دموکراسی، حقوق بشر، وطن پرستی یا وحدت ملی؟ معلوم نیست کدام در اولویت قرار دارد.
به نظرم سیاسی شدن نظام آموزشی هم از جمله مشکلات و چالش های جدی معارف است. استمرار در سیاست زدگی آموزش ممکن جریان آموزش را در کشور تهدید کند.
واقعآ در نظام فعلی معارف یک نصاب تعلیمی مشخص برای ارتقای سطح دانش شاگردان در نظر گرفته نشده است، و شاگردان از معلومات اجتماعی و فرهنگی بی بهره اند.
این جریان آموزشی زیادتر بانوان را آسیب پدیز می سازد، امروز حقوق بشر، حقوق زن و تحصیل زنان و دختران افغان در سیاست داخلی و خارجی مطرح است، ولی حقوق بشر و تساوی حقوق مرد و زن زیادتر به شکل ابزاری نمایان است تا واقعی. همانطوری که نظام معارف در دورۀ کمونیستها آموزش نسوان را تحت نفوذ قرار داده بودند، امروز هم تعدد و تکثیر احزاب و تلاش برای جلب زنان و دختران نسبت به پسران زیادتر است. دختران مکاتب و دخترانی که از سواد کم برخوردار استند و کمترین معلومات هم از سیاست هم ندارند به فعالیت های حزبی دعوت می شوند. و اکثر احزاب که فعلآ در افغانستان فعالیت دارند زیادتربه دلیل مطرح نمودن حزب شان از مشارکت سیاسی زنان و دختران پشتبانی می کنند، در حالیکه زنان در تصمیمات سیاسی دخیل نیستند ، به نظرم نوعی استفاده ابزاری از زنان در احزاب سیاسی صورت می گیرد، و تآثیر منفی بر ذهنیت های سنتی مردم نسبت به آموزش دختران دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر