زنان و فرصت های آموزشی

جای شک نیست که با ارتقای سویه فکری و مسلکی زنان، زمینه های تبارز آنها در ساحات مختلف سیاسی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی فراهم می گردد، و در پرتو آن زنان می تواند نقش بزرگتر را در زندگی فردی و جمعی داشته باشند و به حیث عناصر فعال حد اقل نیم نفوس جامعه را به حرکت بیاورند.

برابری و توانمند سازی زنان پیش شرط توسعه اقصادی و رفاء اجتماعی بوده و کلید دستیابی به تغیر و غلبه بر بیماری، فقر و گرسنگی است. چنانچه که معروف است "اگر مرد را آموزش دهیم تنها یک انسان را آموزش داده ایم، اما اگر یک زن را آموزش ببیند یک خانواده را آموزش دادیم" وقتی یک خانواده را آموزش ببیند، جامعه آگاه شده برای آینده سرمایه گذاری کرده ایم.

واضح است که جامعه ما نیازمند سرمایه گذاری دانش و بازسازی واستحکام صلح است، آموزش و تعلیم عمومی وسیله و یکی از راه های رسیدن به صلح و بازسازی کشور ماست. نایل شدن به هدف ودر راستای رسیدن به صلح به سهم گیری و توانمندی مرد و زن در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ضروری و لازم است.

ولی زنان در صورتی می توانند سهم شان را در این راستا ادا نمایند که از نعمت علم و دانش و از امکانات آموزش و تعلیم برخوردار باشند.

در افغانستان زنان در طول تاریخ و اکنون هم از امکانات و فرصت های تعلیمی خوبی برخوردار نیستند. سیاست های حاکم ، باور ها ، عقاید و رسم و عنعنات کهن و سنتی و مشکلات امینتی فرصت آموزشی زنان و دختران را محدود کرده است. در جامعه ما مرد سالاری حاکم، فرهنگ سنتی و نگاه متفاوت دختر و پسر در خانواده و اجتماع همیشه باعث عقب مانی زنان گردیده است. این عقاید سنتی و عنعنات ناپسند علاوه بر اذهان مردم عامه، ذهنیت های روشن فکران جامعه را نیز تحت نفوذ قرار داده است. به عبارت دیگر روشن فکران جامعه ما هم متآثر از فرهنگ سنتی و تحت نفوذ باور ها و عقاید کهن قرار گرفته و نگاه متفاوت نسبت به مرد و زن دارند.تغیر دادن این وضعیت فکری مردم و جامعه نیاز به زمان، آگاهی عامه و برنامه ریزی درست و سازگار با ارزش های جامعه داریم