سیاسی شدن آموزش و بانوان افغان

مقاله محترم محقق "بررسی وضعیت موانع و مشکلات تعلیم و تربیه در افغانستان" را در هفته نامه سروش ملت خواندم به گفتۀ وی نظام آموزش در افغانستان همانطوری که در گذشته تحت نفوذ سیاست و حکومت حاکم قرارداشت امروز هم نوعی تکرار موضوع است. کمونیست ها در زمان قدرت شان تلاش کردند که باورها و عقاید کمونیستی را آموزش دهند، "امروز هم معلوم نیست که کودکان و نوجوانان چه مسایل و موضوعات و یا مهارت ها می آموزند."
دقیقآ، دموکراسی، حقوق بشر، وطن پرستی یا وحدت ملی؟ معلوم نیست کدام در اولویت قرار دارد.
به نظرم سیاسی شدن نظام آموزشی هم از جمله مشکلات و چالش های جدی معارف است. استمرار در سیاست زدگی آموزش ممکن جریان آموزش را در کشور تهدید کند.

واقعآ در نظام فعلی معارف یک نصاب تعلیمی مشخص برای ارتقای سطح دانش شاگردان در نظر گرفته نشده است، و شاگردان از معلومات اجتماعی و فرهنگی بی بهره اند.
این جریان آموزشی زیادتر بانوان را آسیب پدیز می سازد، امروز حقوق بشر، حقوق زن و تحصیل زنان و دختران افغان در سیاست داخلی و خارجی مطرح است، ولی حقوق بشر و تساوی حقوق مرد و زن زیادتر به شکل ابزاری نمایان است تا واقعی. همانطوری که نظام معارف در دورۀ کمونیستها آموزش نسوان را تحت نفوذ قرار داده بودند، امروز هم تعدد و تکثیر احزاب و تلاش برای جلب زنان و دختران نسبت به پسران زیادتر است. دختران مکاتب و دخترانی که از سواد کم برخوردار استند و کمترین معلومات هم از سیاست هم ندارند به فعالیت های حزبی دعوت می شوند. و اکثر احزاب که فعلآ در افغانستان فعالیت دارند زیادتربه دلیل مطرح نمودن حزب شان از مشارکت سیاسی زنان و دختران پشتبانی می کنند، در حالیکه زنان در تصمیمات سیاسی دخیل نیستند ، به نظرم نوعی استفاده ابزاری از زنان در احزاب سیاسی صورت می گیرد، و تآثیر منفی بر ذهنیت های سنتی مردم نسبت به آموزش دختران دارد.

توسعه و نقش زنان

افغانستان یکی از کشور های است که نیازمند تحول صلح و توسعه است، توسعه دانش ضرورت اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی ملت ماست.
هر چند توسعه دارای ابعاد مختلف است اما وجه مشترک همه موارد توسعه در این است که، توسعه محصول انسانی است و هدف نهایی همه ابعاد توسعه بهبود و رفاء زندگی اجتماعی انسان است.

روشن است که بهبود زندگی اجتماعی افراد هر جامعه بستگی دارد با نظام آموزشی و سطح دانش مردم ، در حقیقت قدرت علمی و توانمندی انسان در تغییر شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مطرح است.
نخستین راه تاثیر آموزش در توسعه، پرورش مهارتهای خاص است که در فرایند تولید بکار می رود و سبب رفاء جامعه از طریق افزایش تولیدات، بالا بردن سطح اشتغال و در آمد در جامعه گریده و فقر را به مراتب کاهش می دهند. توسعه، ساختار فرهنگی را از شکل کهن و سنتی به صورتی جدید و عصری در آورده و در قالبی جدید نمایان می سازد. و این همه از طریق تعلیم و نهاد های آموزشی انجام می شود، و هر قدریکه نهاد های آموزشی مؤفق باشند توسعۀ جامعه با سرعت بیشتری صورت می گیرد. آگاهی و اطلاع به وسیلۀ نهاد های آموزشی در سطح جامعه منتشر می شود، به خصوص در بین قشر جوان اشاعه می یابد و ساختار های اجتماعی را تغییر شکل و ماهیت می دهد. این تغیرات بدون شک تغییر ساختار سیاسی را نیز در قبال دارد، افکار و اندیشه های سنتی عمومآ که به صورت پیروی از برتری عده ای به عده ای دیگر است، را متحول می سازد. اصول دکموراسی و تفکیک قوا و مشارکت سیاسی در بین مردم رواج و حاکمان سیاسی هم به صورت آزادانه انتخاب می شوند. برابری مساوات حقوقی و عدالت اجتماعی تحقق یافته و تبعیض جنسی و طبقاتی کاهش می یابد. بدون تردید این همه تغیرات بدون نیروی انسانی و دانش همگانی امکان پذیر نیست.

تآمین نیروی انسانی مورد نیاز و آموزش همگانی پایه و اساس توسعه و تحول محسوب می شود. در صورتی که آموزش همگانی به دور از هر گونه تبعیض انجام شود، آگاهی عمومی مردم ارتقا یافته نظم و ثبات جامعه حفظ شده و مشارکت سیاسی مردم را افزایش می دهد.

نکته حایز اهمیت که آموزش همگانی اساس آموزش های بعدی بوده و به سن و سال، طبقه، درآمد، و جنسیت توجه نمی شود و این بی توجهی خود مبارزه کردن با سنت های کهن که مانع رشد فردی و جمعی می گردد، است. جامعه ما واقعآ نیازمند این تحول و دانش همگانی است. آموزش برای تمام افراد جامعه ما اعم از مرد و زن، به ویژه آموزش نسوان یکی از پیش شرط های توسعه و رفاء زندگی اجتماعی مردم ماست. آموزش عمومی و همگانی، مبارزه با باور ها و عقاید موجود علیه زنان و دختران لازم جامعه ماست. توانمندی زنان تنها راهی است که می تواند تبعیض های جنسی را رفع و موقعیت اجتماعی زنان را در خانواده و اجتماع ارتقاء داده و نقش زنان را در فرایند توسعه برجسته نماید. با سواد شدن و توانمندی علمی زنان و دختران از یک طرف اگاهی در سطح جامعه را افزایش می دهد و از طرف دیگر باعث سهم گیری زنان دراقتصاد ودرآمد جامعه می شود. سهم گیری زنان در بعد اقتصادی سبب کاهش فقر در خانواده ها و اجتماع ما شده، اعتماد به نفس و قدرت تصمیم گیری آنان را در خانواده افزایش می دهد. توانمند سازی و هدایت استعداد ها و قابلیت های زنان ودختران که نصف جامعه را تشکیل می دهند لازمه نیل به توسعه است.

با گذشت یک هفته از دهه محرم، مردم همچنان از عکس و علم سید فاضل طلب حاجت می کنند! (گزارش و تصویر

در عاشورای امسال پسر سید فاضل با یک بیرق، میلیون ها پول به جیب زد!

آیا راه حل برای جلوگیری از سوء استفادۀ پول های مردم غریب و فقیر مان نداریم ؟
دقیقآ داریم، اقدام و عمل
بلی، همه ما می دانیم و شاهد تبلیغات پسران آقای فاضل( عدم معلومات مؤثق از تبرک شدۀ علم مقدس سیدالشهدا و آوردن از کربلا)، دعوت مردم، صف بستن مردم، زیارت و جمع آوری پول های گزاف هستیم و طوری که گفته شده است تا روز اربعین خواهیم بود.
این همه و سوال اساسی و قابل تشویش مردم از جمع آوری پول ها و عاید که از دست فروشی،کراچی گردانی، مزدوری، حمل وزن های سنگین، خشت مالی و با ده ها سختی دیگر کمایی شده، چطور به مصرف خواهد رسید؟
شاید با وعده و یا هم اعمار چند دیوار درمدرسه خاتم الانبیا ، از کجا معلوم و کی می داند. به تصور بعضی ها به آینده نزدیک پسران فاضل سرمایه داران بزرگ خواهند بود.

ولی آیا ما در مرحلۀ قرار نداریم که به وضاحت حساب این پول را به مردم برسانیم و از شخصی شدن پول های مردم جلوگیری کرده پاسخ به این پرسش داشته باشیم. آیا اقدام و عمل روشنفکران ما نمی توانند مانع سوء استفاده ها شود و از تصورات گوناگون جلوگیری کنند. جوانان روشن ما مسؤلیت دارند که حساب این پول ها گرفته و با نشست و گفتگو مصالحت آمیز و با مدیریت درست و جامع وظیفه که در قبال مردم دارند ادا نمایند.